कालिदास
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Etymology [edit]
From काली (Kālī, a Hindu goddess) and दास (dāsa, slave).
Proper noun [edit]
कालिदास (Kālidā́sa) m
- A celebrated Sanskrit poet
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of कालिदास
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | कालिदासः (Kālidāsaḥ) | कालिदासौ (Kālidāsau) | कालिदासाः (Kālidāsāḥ) |
| Vocative | कालिदास (Kālidāsa) | कालिदासौ (Kālidāsau) | कालिदासाः (Kālidāsāḥ) |
| Accusative | कालिदासम् (Kālidāsam) | कालिदासौ (Kālidāsau) | कालिदासान् (Kālidāsān) |
| Instrumental | कालिदासेन (Kālidāsena) | कालिदासाभ्याम् (Kālidāsābhyām) | कालिदासैः (Kālidāsaiḥ) |
| Dative | कालिदासाय (Kālidāsāya) | कालिदासाभ्याम् (Kālidāsābhyām) | कालिदासेभ्यः (Kālidāsebhyaḥ) |
| Ablative | कालिदासात् (Kālidāsāt) | कालिदासाभ्याम् (Kālidāsābhyām) | कालिदासेभ्यः (Kālidāsebhyaḥ) |
| Genitive | कालिदासस्य (Kālidāsasya) | कालिदासयोः (Kālidāsayoḥ) | कालिदासानाम् (Kālidāsānām) |
| Locative | कालिदासे (Kālidāse) | कालिदासयोः (Kālidāsayoḥ) | कालिदासेषु (Kālidāseṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0279
