पुरी
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Noun [edit]
पुरी (purī) f
- fortress, castle, town (TĀr., MBh. etc.)
- name of a town (the capital of Kaliṅga, noted for the adoration of जगन्नाथ (jagan-nātha) or Kṛṣṇa) (IW., 244 n. 1)
- the sanctuary or adytum of a temple (Inscr.)
Declension [edit]
Feminine ī-stem declension of पुरी
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | पुरी (purī) | पुर्यौ (puryau) | पुर्यः (puryaḥ) |
| Vocative | पुरि (puri) | पुर्यौ (puryau) | पुर्यः (puryaḥ) |
| Accusative | पुरीम् (purīm) | पुर्यौ (puryau) | पुरीः (purīḥ) |
| Instrumental | पुर्या (puryā) | पुरीभ्याम् (purībhyām) | पुरीभिः (purībhiḥ) |
| Dative | पुर्यै (puryai) | पुरीभ्याम् (purībhyām) | पुरीभ्यः (purībhyaḥ) |
| Ablative | पुर्याः (puryāḥ) | पुरीभ्याम् (purībhyām) | पुरीभ्यः (purībhyaḥ) |
| Genitive | पुर्याः (puryāḥ) | पुर्योः (puryoḥ) | पुरीणाम् (purīṇām) |
| Locative | पुर्याम् (puryām) | पुर्योः (puryoḥ) | पुरीषु (purīṣu) |
Related terms [edit]
- पुर (pura)
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0635
