मृग
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Hindi [edit]
Etymology [edit]
From Sanskrit मृग.
Noun [edit]
मृग • (mŕig) m, Urdu spelling مرگ
Sanskrit [edit]
Noun [edit]
मृग (mṛga) m
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of मृग
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | मृगः (mṛgaḥ) | मृगौ (mṛgau) | मृगाः (mṛgāḥ) |
| Vocative | मृग (mṛga) | मृगौ (mṛgau) | मृगाः (mṛgāḥ) |
| Accusative | मृगम् (mṛgam) | मृगौ (mṛgau) | मृगान् (mṛgān) |
| Instrumental | मृगेन (mṛgena) | मृगाभ्याम् (mṛgābhyām) | मृगैः (mṛgaiḥ) |
| Dative | मृगाय (mṛgāya) | मृगाभ्याम् (mṛgābhyām) | मृगेभ्यः (mṛgebhyaḥ) |
| Ablative | मृगात् (mṛgāt) | मृगाभ्याम् (mṛgābhyām) | मृगेभ्यः (mṛgebhyaḥ) |
| Genitive | मृगस्य (mṛgasya) | मृगयोः (mṛgayoḥ) | मृगानाम् (mṛgānām) |
| Locative | मृगे (mṛge) | मृगयोः (mṛgayoḥ) | मृगेषु (mṛgeṣu) |
