विकार
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Etymology 1 [edit]
वि (vi, “the syllable "vi"”) + कार (kāra, “sound”)
Noun [edit]
विकार (vikāra) m
- the syllable "vi" (BhP.)
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of विकार
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | विकारः (vikāraḥ) | विकारौ (vikārau) | विकाराः (vikārāḥ) |
| Vocative | विकार (vikāra) | विकारौ (vikārau) | विकाराः (vikārāḥ) |
| Accusative | विकारम् (vikāram) | विकारौ (vikārau) | विकारान् (vikārān) |
| Instrumental | विकारेण (vikāreṇa) | विकाराभ्याम् (vikārābhyām) | विकारैः (vikāraiḥ) |
| Dative | विकाराय (vikārāya) | विकाराभ्याम् (vikārābhyām) | विकारेभ्यः (vikārebhyaḥ) |
| Ablative | विकारात् (vikārāt) | विकाराभ्याम् (vikārābhyām) | विकारेभ्यः (vikārebhyaḥ) |
| Genitive | विकारस्य (vikārasya) | विकारयोः (vikārayoḥ) | विकाराणाम् (vikārāṇām) |
| Locative | विकारे (vikāre) | विकारयोः (vikārayoḥ) | विकारेषु (vikāreṣu) |
Etymology 2 [edit]
From विकोति (vikaroti, “to make different, become different”)
Noun [edit]
विकार (vikāra) m
- change from natural state, transformation
- disease, injury
- agitation, passion
- ghost (Kathās.)
- extravagance (Kathās.)
- product (Gaut.)
- the seven resultant products of प्रकृति (prakṛti, “the basic material of the universe”), and the sixteen resultant products of these (IW., etc.)
- derivative word (Nir.)
- grimace (Kathās.)
- defection of allegiance, hostility (MBh., Rājat.)
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of विकार
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | विकारः (vikāraḥ) | विकारौ (vikārau) | विकाराः (vikārāḥ) |
| Vocative | विकार (vikāra) | विकारौ (vikārau) | विकाराः (vikārāḥ) |
| Accusative | विकारम् (vikāram) | विकारौ (vikārau) | विकारान् (vikārān) |
| Instrumental | विकारेण (vikāreṇa) | विकाराभ्याम् (vikārābhyām) | विकारैः (vikāraiḥ) |
| Dative | विकाराय (vikārāya) | विकाराभ्याम् (vikārābhyām) | विकारेभ्यः (vikārebhyaḥ) |
| Ablative | विकारात् (vikārāt) | विकाराभ्याम् (vikārābhyām) | विकारेभ्यः (vikārebhyaḥ) |
| Genitive | विकारस्य (vikārasya) | विकारयोः (vikārayoḥ) | विकाराणाम् (vikārāṇām) |
| Locative | विकारे (vikāre) | विकारयोः (vikārayoḥ) | विकारेषु (vikāreṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, pages 0950, 0954
