विद्यापति
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit[edit]
Etymology[edit]
विद्या (vidyā, “knowledge”) + पति (pati, “lord”)
Noun[edit]
विद्यापति (vidyāpati) m
Declension[edit]
Masculine i-stem declension of विद्यापति
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | विद्यापतिः (vidyāpatiḥ) | विद्यापती (vidyāpatī) | विद्यापतयः (vidyāpatayaḥ) |
| Vocative | विद्यापते (vidyāpate) | विद्यापती (vidyāpatī) | विद्यापतयः (vidyāpatayaḥ) |
| Accusative | विद्यापतिम् (vidyāpatim) | विद्यापती (vidyāpatī) | विद्यापतीन् (vidyāpatīn) |
| Instrumental | विद्यापतिना (vidyāpatinā) | विद्यापतिभ्याम् (vidyāpatibhyām) | विद्यापतिभिः (vidyāpatibhiḥ) |
| Dative | विद्यापतये (vidyāpataye) | विद्यापतिभ्याम् (vidyāpatibhyām) | विद्यापतिभ्यः (vidyāpatibhyaḥ) |
| Ablative | विद्यापतेः (vidyāpateḥ) | विद्यापतिभ्याम् (vidyāpatibhyām) | विद्यापतिभ्यः (vidyāpatibhyaḥ) |
| Genitive | विद्यापतेः (vidyāpateḥ) | विद्यापत्योः (vidyāpatyoḥ) | विद्यापतीनाम् (vidyāpatīnām) |
| Locative | विद्यापतौ (vidyāpatau) | विद्यापत्योः (vidyāpatyoḥ) | विद्यापतिषु (vidyāpatiṣu) |
References[edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0964
