हनु
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Sanskrit [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-Iranian *jʰanus, from Proto-Indo-European *ǵénus (“chin, jaw”). Cognates include Ancient Greek γένυς (génus), Latin gena, and Old English ċinn (English chin). The initial #h- instead of expected #j- is unexplained.
Noun [edit]
हनु (hanu) f
- "anything which destroys or injures life", a weapon
- death
- disease
- various kinds of drugs
- a wanton woman, prostitute
Declension [edit]
Feminine u-stem declension of हनु
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | हनुः (hanuḥ) | हनू (hanū) | हनवः (hanavaḥ) |
| Vocative | हनो (hano) | हनू (hanū) | हनवः (hanavaḥ) |
| Accusative | हनुम् (hanum) | हनू (hanū) | हनूः (hanūḥ) |
| Instrumental | हन्वा (hanvā) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभिः (hanubhiḥ) |
| Dative | हन्वै (hanvai) / हनवे(hanave) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Ablative | हनधेन्वाः (hanvāḥ) / हनोः (hanoḥ) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Genitive | हनधेन्वाः (hanvāḥ) / हनोः (hanoḥ) | हन्वोः (hanvoḥ) | हनूनाम् (hanūnām) |
| Locative | हन्वाम् (hanvām) / हनौ (hanau) | हन्वोः (hanvoḥ) | हनुषु (hanuṣu) |
Noun [edit]
हनु (hanu) m
- name of a particular mixed tribe
Declension [edit]
Masculine u-stem declension of हनु
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | हनुः (hanuḥ) | हनू (hanū) | हनवः (hanavaḥ) |
| Vocative | हनो (hano) | हनू (hanū) | हनवः (hanavaḥ) |
| Accusative | हनुम् (hanum) | हनू (hanū) | हनून् (hanūn) |
| Instrumental | हनुना (hanunā) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभिः (hanubhiḥ) |
| Dative | हनवे (hanave) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Ablative | हनोः (hanoḥ) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Genitive | हनोः (hanoḥ) | हन्वोः (hanvoḥ) | हनूनाम् (hanūnām) |
| Locative | हनौ (hanau) | हन्वोः (hanvoḥ) | हनुषु (hanuṣu) |
Noun [edit]
हनु (hánu) f
- a jaw (also हनू (hánū))
- RV 10.79.1c
- अपश्यमस्य महतो महित्वममर्त्यस्य मर्त्यासु विक्षु |
- नाना हनू विभ्र्ते सं भरेते असिन्वती बप्सती भूर्यत्तः ||
- apaśyamasya mahato mahitvamamartyasya martyāsu vikṣu |
- nānā hanū vibhṛte saṃ bharete asinvatī bapsatī bhūryattaḥ ||
- I HAVE beheld the might of this Great Being. Immortal in the midst of tribes of mortals.
- His jaws now open and now shut together: much they devour, insatiately chewing.
- RV 10.79.1c
Declension [edit]
Feminine u-stem declension of हनु
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | हनुः (hanuḥ) | हनू (hanū) | हनवः (hanavaḥ) |
| Vocative | हनो (hano) | हनू (hanū) | हनवः (hanavaḥ) |
| Accusative | हनुम् (hanum) | हनू (hanū) | हनूः (hanūḥ) |
| Instrumental | हन्वा (hanvā) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभिः (hanubhiḥ) |
| Dative | हन्वै (hanvai) / हनवे(hanave) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Ablative | हनधेन्वाः (hanvāḥ) / हनोः (hanoḥ) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Genitive | हनधेन्वाः (hanvāḥ) / हनोः (hanoḥ) | हन्वोः (hanvoḥ) | हनूनाम् (hanūnām) |
| Locative | हन्वाम् (hanvām) / हनौ (hanau) | हन्वोः (hanvoḥ) | हनुषु (hanuṣu) |
Noun [edit]
हनु (hánu) n
Declension [edit]
Neuter u-stem declension of हनु
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | हनु (hanu) | हनुनी (hanunī) | हनूनि (hanūni) |
| Vocative | हनु (hanu) | हनुनी (hanunī) | हनूनि (hanūni) |
| Accusative | हनु (hanu) | हनुनी (hanunī) | हनूनि (hanūni) |
| Instrumental | हनुना (hanunā) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभिः (hanubhiḥ) |
| Dative | हनुने (hanune) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Ablative | हनुनः (hanunaḥ) | हनुभ्याम् (hanubhyām) | हनुभ्यः (hanubhyaḥ) |
| Genitive | हनुनः (hanunaḥ) | हनुनोः (hanunoḥ) | हनूनाम् (hanūnām) |
| Locative | हनुनि (hanuni) | हनुनोः (hanunoḥ) | हनुषु (hanuṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 1288