ಸಂಸ್ಕೃತ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Kannada[edit]

Proper noun[edit]

ಸಂಸ್ಕೃತ (saṃskr̥ta)

  1. Sanskrit
    ಲತೀನ ಮತ್ತು ಯವನ ನುಡಿಗಳು ಯುರೋಪದ ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಂತ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವೆ.
    latīna mattu yavana nuḍigaḷu yurōpada saṃskr̥tagaḷaṃta kareyalpaṭṭiddave.
    The Latin and Greek languages have been called the Sanskrits of Europe.

Declension[edit]

Case/Form Singular Plural
Nominative ಸಂಸ್ಕೃತವು (saṃskr̥tavu) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳು (saṃskr̥tagaḷu)
Accusative ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು (saṃskr̥tavannu) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳನ್ನು (saṃskr̥tagaḷannu)
Instrumental ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ (saṃskr̥tadiṃda) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಿಂದ (saṃskr̥tagaḷiṃda)
Dative ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ (saṃskr̥takke) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಿಗೆ (saṃskr̥tagaḷige)
Genitive ಸಂಸ್ಕೃತದ (saṃskr̥tada) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳ (saṃskr̥tagaḷa)