ആത്മാവു്

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Malayalam[edit]

Etymology[edit]

Derived from Sanskrit ātmā, inflected form of ātman

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ആത്മാവു് (ātmāvŭ)

  1. soul

Declension[edit]

Case Singular Plural
Nominative ആത്മാവു് (ātmāvŭ) ആത്മാക്കള് (ātmākkaḷ)
Vocative ആത്മാവേ (ātmāvē) ആത്മാക്കളേ (ātmākkaḷē)
Accusative ആത്മാവിനെ (ātmāvine) ആത്മാക്കളെ (ātmākkaḷe)
Dative ആത്മാവിനു് (ātmāvinŭ) ആത്മാക്കള്ക്കു് (ātmākkaḷkkŭ)
Genitive ആത്മാവിന്റെ (ātmāvinṟe) ആത്മാക്കളുടെ (ātmākkaḷuṭe)
Locative ആത്മാവില് (ātmāvil) ആത്മാക്കളില് (ātmākkaḷil)
Sociative ആത്മാവിനോടു് (ātmāvinōṭŭ) ആത്മാക്കളോടു് (ātmākkaḷōṭŭ)
Instrumental ആത്മാവിനാല് (ātmāvināl) ആത്മാക്കളാല് (ātmākkaḷāl)