ἀπόπτυγμα

Ancient Greek

Etymology

From ἀπό (apo, “away”) + πτύσσω (ptussō, “I fold”)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [apóptʉɡma]
• (Koine): IPA: [apˈo̞ptyɡma]
• (Byzantine): IPA: [apˈoptyɣma]

Noun

ἀπόπτυγμα (genitive ἀποπτύγματος) n, third declension; (apoptugma)

1. a portion of a χιτών (khitōn, “tunic, coat”) folded back

Inflection

Third declension of ἀπόπτυγμα, ἀποπτύγματος

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἀπόπτυγμα	ἀποπτύγματε	ἀποπτύγματᾰ
Genitive	ἀποπτύγματος	ἀποπτυγμάτοιν	ἀποπτυγμάτων
Dative	ἀποπτύγματῐ	ἀποπτυγμάτοιν	ἀποπτύγμασῐ(ν)
Accusative	ἀπόπτυγμα	ἀποπτύγματε	ἀποπτύγματᾰ
Vocative	ἀπόπτυγμα	ἀποπτύγματε	ἀποπτύγματᾰ

References

• LSJ