ἁρπάζω

Ancient Greek

Etymology

Unclear. The underlying -αγ stem makes a direct Proto-Indo-European origin difficult. Perhaps related to ἅπτω (haptō, “I touch”) and/or ἅρπη (harpē, “bird of prey”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /harpázdɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /harpáz̚zoː/

• (4th AD Koine): IPA: /arpáz̚zo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /arpáz̚zo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /aɾpázo/

Verb

ἁρπάζω (harpazō) present: ἁρπαζω future: ἁρπάξω/ἁρπάσω aorist: ἥρπαξα/ἥρπασα perfect: ἥρπακα perfect m/p: ἥρπασμαι/ἥρπαγμαι aorist passive: ἡρπάχθην/ἡρπάσθην

1. to snatch away, carry off
2. to seize hastily, snatch up
3. to seize, overpower
4. to plunder

Inflection

    Present: ἁρπάζω, ἁρπάζομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἁρπάζω	ἁρπάζεις	ἁρπάζει	ἁρπάζετον	ἁρπάζετον	ἁρπάζομεν	ἁρπάζετε	ἁρπάζουσι(ν)
	subjunctive	ἁρπάζω	ἁρπάζῃς	ἁρπάζῃ	ἁρπάζητον	ἁρπάζητον	ἁρπάζωμεν	ἁρπάζητε	ἁρπάζωσι(ν)
	optative	ἁρπάζοιμι	ἁρπάζοις	ἁρπάζοι	ἁρπάζοιτον	ἁρπαζοίτην	ἁρπάζοιμεν	ἁρπάζοιτε	ἁρπάζοιεν
	imperative		ἁρπᾶζε	ἁρπαζέτω	ἁρπάζετον	ἁρπαζέτων		ἁρπάζετε	ἁρπαζόντων
middle/ passive	indicative	ἁρπάζομαι	ἁρπάζει/ ἁρπάζῃ	ἁρπάζεται	ἁρπάζεσθον	ἁρπάζεσθον	ἁρπαζόμεθα	ἁρπάζεσθε	ἁρπάζονται
	subjunctive	ἁρπάζωμαι	ἁρπάζῃ	ἁρπάζηται	ἁρπάζησθον	ἁρπάζησθον	ἁρπαζώμεθα	ἁρπάζησθε	ἁρπάζωνται
	optative	ἁρπαζοίμην	ἁρπάζοιο	ἁρπάζοιτο	ἁρπάζοισθον	ἁρπαζοίσθην	ἁρπαζοίμεθα	ἁρπάζοισθε	ἁρπάζοιντο
	imperative		ἁρπάζου	ἁρπαζέσθω	ἁρπάζεσθον	ἁρπαζέσθων		ἁρπάζεσθε	ἁρπαζέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἁρπάζειν				ἁρπάζεσθαι
participle		ἁρπάζων , ἁρπάζουσα , ἁρπᾶζον				ἁρπαζόμενος , ἁρπαζομένη , ἁρπαζόμενον

    Imperfect: ἥρπαζον, ἡρπαζόμην

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἥρπαζον	ἥρπαζες	ἥρπαζε	ἡρπάζετον	ἡρπαζέτην	ἡρπάζομεν	ἡρπάζετε	ἥρπαζον
middle/ passive		ἡρπαζόμην	ἡρπάζου	ἡρπάζετο	ἡρπάζεσθον	ἡρπαζέσθην	ἡρπαζόμεθα	ἡρπάζεσθε	ἡρπάζοντο

    Future: ἁρπάξω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἁρπάξω	ἁρπάξεις	ἁρπάξει	ἁρπάξετον	ἁρπάξετον	ἁρπάξομεν	ἁρπάξετε	ἁρπάξουσι(ν)
	optative	ἁρπάξοιμι	ἁρπάξοις	ἁρπάξοι	ἁρπάξοιτον	ἁρπαξοίτην	ἁρπάξοιμεν	ἁρπάξοιτε	ἁρπάξοιεν
middle	indicative	ἁρπάξομαι	ἁρπάξει/ ἁρπάξῃ	ἁρπάξεται	ἁρπάξεσθον	ἁρπάξεσθον	ἁρπαξόμεθα	ἁρπάξεσθε	ἁρπάξονται
	optative	ἁρπαξοίμην	ἁρπάξοιο	ἁρπάξοιτο	ἁρπάξοισθον	ἁρπαξοίσθην	ἁρπαξοίμεθα	ἁρπάξοισθε	ἁρπάξοιντο
passive	indicative	ἁρπαχθήσομαι	ἁρπαχθήσει/ ἁρπαχθήσῃ	ἁρπαχθήσεται	ἁρπαχθήσεσθον	ἁρπαχθήσεσθον	ἁρπαχθησόμεθα	ἁρπαχθήσεσθε	ἁρπαχθήσονται
	optative	ἁρπαχθησοίμην	ἁρπαχθήσοιο	ἁρπαχθήσοιτο	ἁρπαχθήσοισθον	ἁρπαχθησοίσθην	ἁρπαχθησοίμεθα	ἁρπαχθήσοισθε	ἁρπαχθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἁρπάξειν			ἁρπάξεσθαι		ἁρπαχθήσεσθαι
participle		ἁρπάξων , ἁρπάξουσα , ἁρπᾶξον			ἁρπαξόμενος , ἁρπαξομένη , ἁρπαξόμενον		ἁρπαχθησόμενος , ἁρπαχθησομένη , ἁρπαχθησόμενον

    Future: ἁρπάσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἁρπάσω	ἁρπάσεις	ἁρπάσει	ἁρπάσετον	ἁρπάσετον	ἁρπάσομεν	ἁρπάσετε	ἁρπάσουσι(ν)
	optative	ἁρπάσοιμι	ἁρπάσοις	ἁρπάσοι	ἁρπάσοιτον	ἁρπασοίτην	ἁρπάσοιμεν	ἁρπάσοιτε	ἁρπάσοιεν
middle	indicative	ἁρπάσομαι	ἁρπάσει/ ἁρπάσῃ	ἁρπάσεται	ἁρπάσεσθον	ἁρπάσεσθον	ἁρπασόμεθα	ἁρπάσεσθε	ἁρπάσονται
	optative	ἁρπασοίμην	ἁρπάσοιο	ἁρπάσοιτο	ἁρπάσοισθον	ἁρπασοίσθην	ἁρπασοίμεθα	ἁρπάσοισθε	ἁρπάσοιντο
passive	indicative	ἁρπασθήσομαι	ἁρπασθήσει/ ἁρπασθήσῃ	ἁρπασθήσεται	ἁρπασθήσεσθον	ἁρπασθήσεσθον	ἁρπασθησόμεθα	ἁρπασθήσεσθε	ἁρπασθήσονται
	optative	ἁρπασθησοίμην	ἁρπασθήσοιο	ἁρπασθήσοιτο	ἁρπασθήσοισθον	ἁρπασθησοίσθην	ἁρπασθησοίμεθα	ἁρπασθήσοισθε	ἁρπασθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἁρπάσειν			ἁρπάσεσθαι		ἁρπασθήσεσθαι
participle		ἁρπάσων , ἁρπάσουσα , ἁρπᾶσον			ἁρπασόμενος , ἁρπασομένη , ἁρπασόμενον		ἁρπασθησόμενος , ἁρπασθησομένη , ἁρπασθησόμενον

    Aorist: ἥρπαξα, ἡρπαξάμην, ἡρπάχθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἥρπαξα	ἥρπαξας	ἥρπαξε	ἡρπάξατον	ἡρπαξάτην	ἡρπάξαμεν	ἡρπάξατε	ἥρπαξαν
	subjunctive	ἁρπάξω	ἁρπάξῃς	ἁρπάξῃ	ἁρπάξητον	ἁρπάξητον	ἁρπάξωμεν	ἁρπάξητε	ἁρπάξωσι(ν)
	optative	ἁρπάξαιμι	ἁρπάξαις/ ἁρπάξειας	ἁρπάξαι/ ἁρπάξειε	ἁρπάξαιτον	ἁρπαξαίτην	ἁρπάξαιμεν	ἁρπάξαιτε	ἁρπάξαιεν/ ἁρπάξειαν
	imperative		ἅρπαξον	ἁρπαξάτω	ἁρπάξατον	ἁρπαξάτων		ἁρπάξατε	ἁρπαξάντων
middle	indicative	ἡρπαξάμην	ἡρπάξω	ἡρπάξατο	ἡρπάξασθον	ἡρπαξάσθην	ἡρπαξάμεθα	ἡρπάξασθε	ἡρπάξαντο
	subjunctive	ἁρπάξωμαι	ἁρπάξῃ	ἁρπάξηται	ἁρπάξησθον	ἁρπάξησθον	ἁρπαξώμεθα	ἁρπάξησθε	ἁρπάξωνται
	optative	ἁρπαξαίμην	ἁρπάξαιο	ἁρπάξαιτο	ἁρπάξαισθον	ἁρπαξαίσθην	ἁρπαξαίμεθα	ἁρπάξαισθε	ἁρπάξαιντο
	imperative		ἅρπαξαι	ἁρπαξάσθω	ἁρπάξασθον	ἁρπαξάσθων		ἁρπάξασθε	ἁρπαξάσθων
passive	indicative	ἡρπάχθην	ἡρπάχθης	ἡρπάχθη	ἡρπάχθητον	ἡρπαχθήτην	ἡρπάχθημεν	ἡρπάχθητε	ἡρπάχθησαν
	subjunctive	ἁρπαχθῶ	ἁρπαχθῇς	ἁρπαχθῇ	ἁρπαχθῆτον	ἁρπαχθῆτον	ἁρπαχθῶμεν	ἁρπαχθῆτε	ἁρπαχθῶσι(ν)
	optative	ἁρπαχθείην	ἁρπαχθείης	ἁρπαχθείη	ἁρπαχθεῖτον/ ἁρπαχθείητον	ἁρπαχθείτην/ ἁρπαχθειήτην	ἁρπαχθεῖμεν/ ἁρπαχθείημεν	ἁρπαχθεῖτε/ ἁρπαχθείητε	ἁρπαχθεῖεν/ ἁρπαχθείησαν
	imperative		ἁρπάχθητι	ἁρπαχθήτω	ἁρπάχθητον	ἁρπαχθήτων		ἁρπάχθητε	ἁρπαχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἅρπαξαι			ἁρπάξασθαι		ἁρπαχθῆναι
participle	m	ἁρπάξας			ἁρπαξάμενος		ἁρπαχθείς
	f	ἁρπάξασα			ἁρπαξαμένη		ἁρπαχθεῖσα
	n	ἅρπαξαν			ἁρπαξάμενον		ἁρπαχθέν

    Aorist: ἥρπασα, ἡρπασάμην, ἡρπάσθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἥρπασα	ἥρπασας	ἥρπασε	ἡρπάσατον	ἡρπασάτην	ἡρπάσαμεν	ἡρπάσατε	ἥρπασαν
	subjunctive	ἁρπάσω	ἁρπάσῃς	ἁρπάσῃ	ἁρπάσητον	ἁρπάσητον	ἁρπάσωμεν	ἁρπάσητε	ἁρπάσωσι(ν)
	optative	ἁρπάσαιμι	ἁρπάσαις/ ἁρπάσειας	ἁρπάσαι/ ἁρπάσειε	ἁρπάσαιτον	ἁρπασαίτην	ἁρπάσαιμεν	ἁρπάσαιτε	ἁρπάσαιεν/ ἁρπάσειαν
	imperative		ἅρπασον	ἁρπασάτω	ἁρπάσατον	ἁρπασάτων		ἁρπάσατε	ἁρπασάντων
middle	indicative	ἡρπασάμην	ἡρπάσω	ἡρπάσατο	ἡρπάσασθον	ἡρπασάσθην	ἡρπασάμεθα	ἡρπάσασθε	ἡρπάσαντο
	subjunctive	ἁρπάσωμαι	ἁρπάσῃ	ἁρπάσηται	ἁρπάσησθον	ἁρπάσησθον	ἁρπασώμεθα	ἁρπάσησθε	ἁρπάσωνται
	optative	ἁρπασαίμην	ἁρπάσαιο	ἁρπάσαιτο	ἁρπάσαισθον	ἁρπασαίσθην	ἁρπασαίμεθα	ἁρπάσαισθε	ἁρπάσαιντο
	imperative		ἅρπασαι	ἁρπασάσθω	ἁρπάσασθον	ἁρπασάσθων		ἁρπάσασθε	ἁρπασάσθων
passive	indicative	ἡρπάσθην	ἡρπάσθης	ἡρπάσθη	ἡρπάσθητον	ἡρπασθήτην	ἡρπάσθημεν	ἡρπάσθητε	ἡρπάσθησαν
	subjunctive	ἁρπασθῶ	ἁρπασθῇς	ἁρπασθῇ	ἁρπασθῆτον	ἁρπασθῆτον	ἁρπασθῶμεν	ἁρπασθῆτε	ἁρπασθῶσι(ν)
	optative	ἁρπασθείην	ἁρπασθείης	ἁρπασθείη	ἁρπασθεῖτον/ ἁρπασθείητον	ἁρπασθείτην/ ἁρπασθειήτην	ἁρπασθεῖμεν/ ἁρπασθείημεν	ἁρπασθεῖτε/ ἁρπασθείητε	ἁρπασθεῖεν/ ἁρπασθείησαν
	imperative		ἁρπάσθητι	ἁρπασθήτω	ἁρπάσθητον	ἁρπασθήτων		ἁρπάσθητε	ἁρπασθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἅρπασαι			ἁρπάσασθαι		ἁρπασθῆναι
participle	m	ἁρπάσας			ἁρπασάμενος		ἁρπασθείς
	f	ἁρπάσασα			ἁρπασαμένη		ἁρπασθεῖσα
	n	ἅρπασαν			ἁρπασάμενον		ἁρπασθέν

    Perfect: ἥρπακα

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἥρπακα	ἥρπακας	ἥρπακε	ἡρπάκατον	ἡρπάκατον	ἡρπάκαμεν	ἡρπάκατε	ἥρπακασι(ν)
	subjunctive	ἡρπακὼς ὦ/ ἡρπάκω	ἡρπακὼς ᾖς/ ἡρπάκῃς	ἡρπακὼς ᾖ/ ἡρπάκῃ	ἡρπακότε ἦτον/ ἡρπάκητον	ἡρπακότε ἦτον/ ἡρπάκητον	ἡρπακότες ὦμεν/ ἡρπάκωμεν	ἡρπακότες ἦτε/ ἡρπάκητε	ἡρπακότες ὦσι(ν)/ ἡρπάκωσι(ν)
	optative	ἡρπακὼς εἴην/ ἡρπάκοιμι/ ἡρπακοίην	ἡρπακὼς εἴης/ ἡρπάκοις/ ἡρπακοίης	ἡρπακὼς εἴη/ ἡρπάκοι/ ἡρπακοίη	ἡρπακότε εἴητον/ ἡρπακότε εἶτον/ ἡρπάκοιτον	ἡρπακὀτε εἰήτην/ ἡρπακότε εἴτην/ ἡρπακοίτην	ἡρπακότες εἴημεν/ ἡρπακότες εἶμεν/ ἡρπάκοιμεν	ἡρπακότες εἴητε/ ἡρπακότες εἶτε/ ἡρπάκοιτε	ἡρπακότες εἴησαν/ ἡρπακότε εἶεν/ ἡρπάκοιεν
	imperative		ἡρπακὼς ἴσθι	ἡρπακὼς ἔστω	ἡρπακότε ἔστον	ἡρπακότε ἔστων		ἡρπακότες ἔστε	ἡρπακόντες ὄντων
middle/ passive	indicative	ἥρπασμαι	ἥρπασαι	ἥρπασται	ἥρπασθον	ἥρπασθον	ἥρπασμεθα	ἥρπασθε	ἡρπάσμένοι εἰσί
	subjunctive	ἡρπάσμένος ὦ	ἡρπάσμένος ᾖς	ἡρπάσμένος ᾖ	ἡρπάσμένω ἦτον	ἡρπάσμένω ἦτον	ἡρπάσμένοι ὦμεν	ἡρπάσμένοι ἦτε	ἡρπάσμένοι ὦσι
	optative	ἡρπάσμένος εἴην	ἡρπάσμένος εἴης	ἡρπάσμένος εἴη	ἡρπάσμένοι εἴητον/ ἡρπάσμένοι εἶτον	ἡρπάσμένω εἰήτην/ ἡρπάσμένω εἴτην	ἡρπάσμένοι εἴημεν/ ἡρπάσμένοι εἶμεν	ἡρπάσμένοι εἴητε/ ἡρπάσμένοι εἶτε	ἡρπάσμένοι εἴησαν/ ἡρπάσμένοι εἶεν
	imperative		ἥρπασο	ἥρπασθω	ἥρπασθον	ἥρπασθων		ἥρπασθε	ἥρπασθων
		active				middle/passive
infinitive		ἡρπακέναι				ἥρπασθαι
participle		ἡρπακώς , ἡρπακυῖα , ἡρπακός				ἡρπάσμένος , ἡρπάσμένη , ἡρπάσμένον

    Perfect: ἥρπαγμαι

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	ἥρπαγμαι	ἥρπαξαι	ἥρπακται	ἥρπαχθον	ἥρπαχθον	ἡρπάγμεθα	ἥρπαχθε	ἡρπαγμένοι εἰσί
	subjunctive	ἡρπαγμένος ὦ	ἡρπαγμένος ᾖς	ἡρπαγμένος ᾖ	ἡρπαγμένω ἦτον	ἡρπαγμένω ἦτον	ἡρπαγμένοι ὦμεν	ἡρπαγμένοι ἦτε	ἡρπαγμένοι ὦσι
	optative	ἡρπαγμένος εἴην	ἡρπαγμένος εἴης	ἡρπαγμένος εἴη	ἡρπαγμένοι εἴητον/ ἡρπαγμένοι εἶτον	ἡρπαγμένω εἰήτην/ ἡρπαγμένω εἴτην	ἡρπαγμένοι εἴημεν/ ἡρπαγμένοι εἶμεν	ἡρπαγμένοι εἴητε/ ἡρπαγμένοι εἶτε	ἡρπαγμένοι εἴησαν/ ἡρπαγμένοι εἶεν
	imperative		ἥρπαξο	ἡρπάχθω	ἥρπαχθον	ἡρπάχθων		ἥρπαχθε	ἡρπάχθων
		infinitive				participle
infinitive		ἡρπάχθαι				ἡρπαγμένος , ἡρπαγμένη , ἡρπαγμένον

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G726