ἄλβος

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Ancient Greek[edit]

Etymology[edit]

The transliteration into Greek of the Latin word albus.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

ἄλβος (álbosm, ἄλβα f, ἅλβον n; first/second declension

  1. white
    καὶ ἐπέθηκεν ὁ Ρῶμος τοῖς αὐτοῖς τέτρασι στοιχείοις τὰ ὀνόματα͵ τῇ γῇ τὸ Πράσινον μέρος͵ ὅ ἐστι τὸ χλοῶδες͵ τῇ δὲ θαλάσσῃ͵ ὅ ἐστι τοῖς ὕδασιν͵ τὸ Βένετον μέρος͵ ὡς κυανόν͵ τῷ δὲ πυρὶ τὸ Ρούσιον μέρος͵ ὡς ἐρυθρόν͵ τῷ δὲ ἀέρι τὸ Ἄλβον μέρος͵ ὡς λευκόν· κἀκεῖθεν ἐπενοήθη τὰ τέσσαρα μέρη ἐν Ρώμῃ (Joannes Malalas Chronogr., 1)

Inflection[edit]

References[edit]

  • Stephanus Byzantius in Άλβα.
  • Strabo 4,6,1.2 - 5,3,9