ἄρχω

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [aː́rkʰɔː]
  • (Koine): IPA: [ˈaːrkʰo̞ː]
  • (Byzantine): IPA: [ˈarxo]

[edit] Verb

present ἄρχω, future: ἄρξω, aorist: ἦρξα, perfect: ἦρχα, perfect m/p: ἦργμαι, aorist passive: ἤρχθην

  1. I am first
  2. I begin
  3. I lead, rule, govern, command

[edit] Usage notes

For the sense of "begin", the object which is begun generally takes the genitive case. However, a noun in genitive case can also signify that which is begun from or begun with.

[edit] Inflection

    Present: ἄρχω
number singular dual plural
present first second third second third first second third
active indicative ἄρχω ἄρχεις ἄρχει ἄρχετον ἄρχετον ἄρχομεν ἄρχετε ἄρχουσι(ν)
subjunctive ἄρχω ἄρχῃς ἄρχῃ ἄρχητον ἄρχητον ἄρχωμεν ἄρχητε ἄρχωσι(ν)
optative ἄρχοιμι ἄρχοις ἄρχοι ἄρχοιτον ἀρχοίτην ἄρχοιμεν ἄρχοιτε ἄρχοιεν
imperative ἆρχε ἀρχέτω ἄρχετον ἀρχέτων ἄρχετε ἀρχόντων
middle/

passive

 indicative ἄρχομαι ἄρχει/
ἄρχῃ		 ἄρχεται ἄρχεσθον ἄρχεσθον ἀρχόμεθα ἄρχεσθε ἄρχονται
subjunctive ἄρχωμαι ἄρχῃ ἄρχηται ἄρχησθον ἄρχησθον ἀρχώμεθα ἄρχησθε ἄρχωνται
optative ἀρχοίμην ἄρχοιο ἄρχοιτο ἄρχοισθον ἀρχοίσθην ἀρχοίμεθα ἄρχοισθε ἄρχοιντο
imperative ἄρχου ἀρχέσθω ἄρχεσθον ἀρχέσθων ἄρχεσθε ἀρχέσθων
active middle/passive
infinitive ἄρχειν ἄρχεσθαι
participle ἄρχων , ἄρχουσα , ἆρχον ἀρχόμενος , ἀρχομένη , ἀρχόμενον
    Imperfect: ἦρχον
number singular dual plural
imperfect first second third second third first second third
active indicative ἦρχον ἦρχες ἦρχε ἤρχετον ἠρχέτην ἤρχομεν ἤρχετε ἦρχον
middle/
passive		 ἠρχόμην ἤρχου ἤρχετο ἤρχεσθον ἠρχέσθην ἠρχόμεθα ἤρχεσθε ἤρχοντο
    Future: ἄρξω
number singular dual plural
future first second third second third first second third
active indicative ἄρξω ἄρξεις ἄρξει ἄρξετον ἄρξετον ἄρξομεν ἄρξετε ἄρξουσι(ν)
optative ἄρξοιμι ἄρξοις ἄρξοι ἄρξοιτον ἀρξοίτην ἄρξοιμεν ἄρξοιτε ἄρξοιεν
middle indicative ἄρξομαι ἄρξει/
ἄρξῃ		 ἄρξεται ἄρξεσθον ἄρξεσθον ἀρξόμεθα ἄρξεσθε ἄρξονται
optative ἀρξοίμην ἄρξοιο ἄρξοιτο ἄρξοισθον ἀρξοίσθην ἀρξοίμεθα ἄρξοισθε ἄρξοιντο
passive indicative ἀρχθήσομαι ἀρχθήσει/
ἀρχθήσῃ		 ἀρχθήσεται ἀρχθήσεσθον ἀρχθήσεσθον ἀρχθησόμεθα ἀρχθήσεσθε ἀρχθήσονται
optative ἀρχθησοίμην ἀρχθήσοιο ἀρχθήσοιτο ἀρχθήσοισθον ἀρχθησοίσθην ἀρχθησοίμεθα ἀρχθήσοισθε ἀρχθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἄρξειν ἄρξεσθαι ἀρχθήσεσθαι
participle ἄρξων , ἄρξουσα , ἆρξον ἀρξόμενος , ἀρξομένη , ἀρξόμενον ἀρχθησόμενος , ἀρχθησομένη , ἀρχθησόμενον
    Aorist: ἦρξα
number singular dual plural
aorist first second third second third first second third
active indicative ἦρξα ἦρξας ἦρξε ἤρξατον ἠρξάτην ἤρξαμεν ἤρξατε ἦρξαν
subjunctive ἄρξω ἄρξῃς ἄρξῃ ἄρξητον ἄρξητον ἄρξωμεν ἄρξητε ἄρξωσι(ν)
optative ἄρξαιμι ἄρξαις/
ἄρξειας		 ἄρξαι/
ἄρξειε		 ἄρξαιτον ἀρξαίτην ἄρξαιμεν ἄρξαιτε ἄρξαιεν/
ἄρξειαν
imperative ἆρξον ἀρξάτω ἄρξατον ἀρξάτων ἄρξατε ἀρξάντων
middle indicative ἠρξάμην ἤρξω ἤρξατο ἤρξασθον ἠρξάσθην ἠρξάμεθα ἤρξασθε ἤρξαντο
subjunctive ἄρξωμαι ἄρξῃ ἄρξηται ἄρξησθον ἄρξησθον ἀρξώμεθα ἄρξησθε ἄρξωνται
optative ἀρξαίμην ἄρξαιο ἄρξαιτο ἄρξαισθον ἀρξαίσθην ἀρξαίμεθα ἄρξαισθε ἄρξαιντο
imperative ἆρξαι ἀρξάσθω ἄρξασθον ἀρξάσθων ἄρξασθε ἀρξάσθων
passive indicative ἤρχθην ἤρχθης ἤρχθη ἤρχθητον ἠρχθήτην ἤρχθημεν ἤρχθητε ἤρχθησαν
subjunctive ἀρχθῶ ἀρχθῇς ἀρχθῇ ἀρχθῆτον ἀρχθῆτον ἀρχθῶμεν ἀρχθῆτε ἀρχθῶσι(ν)
optative ἀρχθείην ἀρχθείης ἀρχθείη ἀρχθεῖτον/
ἀρχθείητον		 ἀρχθείτην/
ἀρχθειήτην		 ἀρχθεῖμεν/
ἀρχθείημεν		 ἀρχθεῖτε/
ἀρχθείητε		 ἀρχθεῖεν/
ἀρχθείησαν
imperative ἄρχθητι ἀρχθήτω ἄρχθητον ἀρχθήτων ἄρχθητε ἀρχθέντων
active middle passive
infinitive ἆρξαι ἄρξασθαι ἀρχθῆναι
participle m ἄρξας ἀρξάμενος ἀρχθείς
f ἄρξασα ἀρξαμένη ἀρχθεῖσα
n ἆρξαν ἀρξάμενον ἀρχθέν
    Perfect: ἦρχα
number singular dual plural
perfect first second third second third first second third
active indicative ἦρχα ἦρχας ἦρχε ἤρχατον ἤρχατον ἤρχαμεν ἤρχατε ἦρχασι(ν)
subjunctive ἠρχὼς ὦ/
ἤρχω		 ἠρχὼς ᾖς/
ἤρχῃς		 ἠρχὼς ᾖ/
ἤρχῃ		 ἠρχότε ἦτον/
ἤρχητον		 ἠρχότε ἦτον/
ἤρχητον		 ἠρχότες ὦμεν/
ἤρχωμεν		 ἠρχότες ἦτε/
ἤρχητε		 ἠρχότες ὦσι(ν)/
ἤρχωσι(ν)
optative ἠρχὼς εἴην/
ἤρχοιμι/
ἠρχοίην		 ἠρχὼς εἴης/
ἤρχοις/
ἠρχοίης		 ἠρχὼς εἴη/
ἤρχοι/
ἠρχοίη		 ἠρχότε εἴητον/
ἠρχότε εἶτον/
ἤρχοιτον		 ἠρχὀτε εἰήτην/
ἠρχότε εἴτην/
ἠρχοίτην		 ἠρχότες εἴημεν/
ἠρχότες εἶμεν/
ἤρχοιμεν		 ἠρχότες εἴητε/
ἠρχότες εἶτε/
ἤρχοιτε		 ἠρχότες εἴησαν/
ἠρχότε εἶεν/
ἤρχοιεν
imperative ἠρχὼς ἴσθι ἠρχὼς ἔστω ἠρχότε ἔστον ἠρχότε ἔστων ἠρχότες ἔστε ἠρχόντες ὄντων
middle/

passive

 indicative ἦργμαι ἦρξαι ἦρκται ἦρχθον ἦρχθον ἤργμεθα ἦρχθε ἠργμένοι εἰσί
subjunctive ἠργμένος ὦ ἠργμένος ᾖς ἠργμένος ᾖ ἠργμένω ἦτον ἠργμένω ἦτον ἠργμένοι ὦμεν ἠργμένοι ἦτε ἠργμένοι ὦσι
optative ἠργμένος εἴην ἠργμένος εἴης ἠργμένος εἴη ἠργμένοι εἴητον/
ἠργμένοι εἶτον		 ἠργμένω εἰήτην/
ἠργμένω εἴτην		 ἠργμένοι εἴημεν/
ἠργμένοι εἶμεν		 ἠργμένοι εἴητε/
ἠργμένοι εἶτε		 ἠργμένοι εἴησαν/
ἠργμένοι εἶεν
imperative ἦρξο ἤρχθω ἦρχθον ἤρχθων ἦρχθε ἤρχθων
active middle/passive
infinitive ἠρχέναι ἤρχθαι
participle ἠρχώς , ἠρχυῖα , ἠρχός ἠργμένος , ἠργμένη , ἠργμένον

[edit] References

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%E1%BC%84%CF%81%CF%87%CF%89"
In other languages