Ἀρμένιος

Ancient Greek

Pronunciation

• (Classical): IPA: [arménios]
• (Koine): IPA: [armˈɛnio̞s]
• (Byzantine): IPA: [armˈenios]

Adjective

Ἀρμένιος m., Ἀρμενία f., Ἀρμένιον n.; first/second declension; (Armenios)

1. Armenian
   • 5th century BC, Herodotus, The Histories, 7.73

     Ἀρμένιοι δὲ κατά περ Φρύγες ἐσεσάχατο, ἐόντες Φρυγῶν ἄποικοι

     The Armenians, who are settlers from Phrygia, were armed like the Phrygians.

Inflection

    First and second declension of Ἀρμένιος, Ἀρμενίᾱ, Ἀρμένιον

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	Ἀρμένιος	Ἀρμενίᾱ	Ἀρμένιον		Ἀρμενίω	Ἀρμενία	Ἀρμενίω		Ἀρμένιοι	Ἀρμένιαι	Ἀρμένια
Genitive	Ἀρμενίου	Ἀρμενίᾱς	Ἀρμενίου		Ἀρμενίοιν	Ἀρμενίαιν	Ἀρμενίοιν		Ἀρμενίων	Ἀρμενίων	Ἀρμενίων
Dative	Ἀρμενίῳ	Ἀρμενίᾳ	Ἀρμενίῳ		Ἀρμενίοιν	Ἀρμενίαιν	Ἀρμενίοιν		Ἀρμενίοις	Ἀρμενίαις	Ἀρμενίοις
Accusative	Ἀρμένιον	Ἀρμενίᾱν	Ἀρμένιον		Ἀρμενίω	Ἀρμενία	Ἀρμενίω		Ἀρμενίους	Ἀρμενίας	Ἀρμένια
Vocative	Ἀρμένιε	Ἀρμενίᾱ	Ἀρμένιον		Ἀρμενίω	Ἀρμενία	Ἀρμενίω		Ἀρμένιοι	Ἀρμένιαι	Ἀρμένια

See also

• Ἀρμενία

References

• LSJ