ἔχω

Ancient Greek

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /ékʰɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /ɛ́kʰoː/

• (4th AD Koine): IPA: /éxo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /éxo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /éxo/

Etymology 1

From Proto-Indo-European *seǵʰ-. Cognates include Mycenaean Greek 𐀁𐀐, Sanskrit सहते (sahate) and Old English siġe.

Verb

ἔχω (ekhō) future: ἕξω/σχήσω aorist: ἔσχον/ἔσχα/ἔσχοσα perfect: ἔσχηκα perfect m/p: ἔσχημαι aorist passive: εἶχθην/ἐσχέθην

1. I have, possess, contain, own
2. I have, hold, grip, bear
3. I have, stand in close relation to
4. I can, am able
5. I keep, remain

Inflection

    Present: ἔχω, ἔχομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔχω	ἔχεις	ἔχει	ἔχετον	ἔχετον	ἔχομεν	ἔχετε	ἔχουσι(ν)
	subjunctive	ἔχω	ἔχῃς	ἔχῃ	ἔχητον	ἔχητον	ἔχωμεν	ἔχητε	ἔχωσι(ν)
	optative	ἔχοιμι	ἔχοις	ἔχοι	ἔχοιτον	ἐχοίτην	ἔχοιμεν	ἔχοιτε	ἔχοιεν
	imperative		ἔχε	ἐχέτω	ἔχετον	ἐχέτων		ἔχετε	ἐχόντων
middle/ passive	indicative	ἔχομαι	ἔχει/ ἔχῃ	ἔχεται	ἔχεσθον	ἔχεσθον	ἐχόμεθα	ἔχεσθε	ἔχονται
	subjunctive	ἔχωμαι	ἔχῃ	ἔχηται	ἔχησθον	ἔχησθον	ἐχώμεθα	ἔχησθε	ἔχωνται
	optative	ἐχοίμην	ἔχοιο	ἔχοιτο	ἔχοισθον	ἐχοίσθην	ἐχοίμεθα	ἔχοισθε	ἔχοιντο
	imperative		ἔχου	ἐχέσθω	ἔχεσθον	ἐχέσθων		ἔχεσθε	ἐχέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἔχειν				ἔχεσθαι
participle		ἔχων , ἔχουσα , ἔχον				ἐχόμενος , ἐχομένη , ἐχόμενον

    Imperfect: εἶχον, εἰχόμην

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	εἶχον	εἶχες	εἶχε	εἴχετον	εἰχέτην	εἴχομεν	εἴχετε	εἶχον
middle/ passive		εἰχόμην	εἴχου	εἴχετο	εἴχεσθον	εἰχέσθην	εἰχόμεθα	εἴχεσθε	εἴχοντο

    Imperfect: ἔχον (Epic)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔχον	ἔχες	ἔχε	ἔχετον	ἐχέτην	ἔχομεν	ἔχετε	ἔχον
middle/ passive		ἐχόμην	ἔχου	ἔχετο	ἔχεσθον	ἐχέσθην	ἐχόμεθα	ἔχεσθε	ἔχοντο

    Imperfect: ἔχεσκον (Ionic)

number		singular			dual		plural
imperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔχεσκον	ἔχεσκες	ἔχεσκε	ἐχέσκετον	ἐχεσκέτην	ἐχέσκομεν	ἐχέσκετε	ἔχεσκον
middle/ passive		ἐχεσκόμην	ἐχέσκου	ἐχέσκετο	ἐχέσκεσθον	ἐχεσκέσθην	ἐχεσκόμεθα	ἐχέσκεσθε	ἐχέσκοντο

    Future: ἕξω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἕξω	ἕξεις	ἕξει	ἕξετον	ἕξετον	ἕξομεν	ἕξετε	ἕξουσι(ν)
	optative	ἕξοιμι	ἕξοις	ἕξοι	ἕξοιτον	ἑξοίτην	ἕξοιμεν	ἕξοιτε	ἕξοιεν
middle	indicative	ἕξομαι	ἕξει/ ἕξῃ	ἕξεται	ἕξεσθον	ἕξεσθον	ἑξόμεθα	ἕξεσθε	ἕξονται
	optative	ἑξοίμην	ἕξοιο	ἕξοιτο	ἕξοισθον	ἑξοίσθην	ἑξοίμεθα	ἕξοισθε	ἕξοιντο
		active				middle
infinitive		ἕξειν				ἕξεσθαι
participle		ἕξων , ἕξουσα , ἕξον				ἑξόμενος , ἑξομένη , ἑξόμενον

    Future: σχήσω

number		singular			dual		plural
future		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σχήσω	σχήσεις	σχήσει	σχήσετον	σχήσετον	σχήσομεν	σχήσετε	σχήσουσι(ν)
	optative	σχήσοιμι	σχήσοις	σχήσοι	σχήσοιτον	σχησοίτην	σχήσοιμεν	σχήσοιτε	σχήσοιεν
middle	indicative	σχήσομαι	σχήσει/ σχήσῃ	σχήσεται	σχήσεσθον	σχήσεσθον	σχησόμεθα	σχήσεσθε	σχήσονται
	optative	σχησοίμην	σχήσοιο	σχήσοιτο	σχήσοισθον	σχησοίσθην	σχησοίμεθα	σχήσοισθε	σχήσοιντο
passive	indicative	ἐσχεθήσομαι	ἐσχεθήσει/ ἐσχεθήσῃ	ἐσχεθήσεται	ἐσχεθήσεσθον	ἐσχεθήσεσθον	ἐσχεθησόμεθα	ἐσχεθήσεσθε	ἐσχεθήσονται
	optative	ἐσχεθησοίμην	ἐσχεθήσοιο	ἐσχεθήσοιτο	ἐσχεθήσοισθον	ἐσχεθησοίσθην	ἐσχεθησοίμεθα	ἐσχεθήσοισθε	ἐσχεθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		σχήσειν			σχήσεσθαι		ἐσχεθήσεσθαι
participle		σχήσων , σχήσουσα , σχῆσον			σχησόμενος , σχησομένη , σχησόμενον		ἐσχεθησόμενος , ἐσχεθησομένη , ἐσχεθησόμενον

    Aorist: ἔσχον, ἐσχόμην, ἐσχέθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔσχον	ἔσχες	ἔσχε	ἔσχετον	ἐσχέτην	ἔσχομεν	ἔσχετε	ἔσχον
	subjunctive	?ω	?ῃς	?ῃ	?ητον	?ητον	?ωμεν	?ητε	?ωσι(ν)
	optative	?οιμι	?οις	?οι	?οιτον	σχοίτην	?οιμεν	?οιτε	?οιεν
	imperative		?ε	σχέτω	?ετον	σχέτων		?ετε	σχόντων
middle	indicative	ἐσχόμην	ἔσχου	ἔσχετο	ἔσχεσθον	ἐσχέσθην	ἐσχόμεθα	ἔσχεσθε	ἔσχοντο
	subjunctive	?ωμαι	?ῃ	?ηται	?ησθον	?ησθον	σχώμεθα	?ησθε	?ωνται
	optative	σχοίμην	?οιο	?οιτο	?οισθον	σχοίσθην	σχοίμεθα	?οισθε	?οιντο
	imperative		σχοῦ	σχέσθω	?εσθον	σχέσθων		?εσθε	σχέσθων
passive	indicative	ἐσχέθην	ἐσχέθης	ἐσχέθη	ἐσχέθητον	ἐσχεθήτην	ἐσχέθημεν	ἐσχέθητε	ἐσχέθησαν
	subjunctive	σχεθῶ	σχεθῇς	σχεθῇ	σχεθῆτον	σχεθῆτον	σχεθῶμεν	σχεθῆτε	σχεθῶσι(ν)
	optative	σχεθείην	σχεθείης	σχεθείη	σχεθεῖτον/ σχεθείητον	σχεθείτην/ σχεθειήτην	σχεθεῖμεν/ σχεθείημεν	σχεθεῖτε/ σχεθείητε	σχεθεῖεν/ σχεθείησαν
	imperative		σχέθητι	σχεθήτω	σχέθητον	σχεθήτων		σχέθητε	σχεθέντων
		active			middle		passive
infinitive		σχεῖν			σχέσθαι		σχεθῆναι
participle	m	σχών			σχόμενος		σχεθείς
	f	σχοῦσα			σχομένη		σχεθεῖσα
	n	σχόν			σχόμενον		σχεθέν

    Aorist: ἔσχα, ἐσχάμην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔσχα	ἔσχας	ἔσχε	ἔσχατον	ἐσχάτην	ἔσχαμεν	ἔσχατε	ἔσχαν
	subjunctive	?ω	?ῃς	?ῃ	?ητον	?ητον	?ωμεν	?ητε	?ωσι(ν)
	optative	?αιμι	?αις/ ?ειας	?αι/ ?ειε	?αιτον	?αίτην	?αιμεν	?αιτε	?αιεν/ ?ειαν
	imperative		?ον	?άτω	?ατον	?άτων		?ατε	?άντων
middle	indicative	ἐσχάμην	ἔσχω	ἔσχατο	ἔσχασθον	ἐσχάσθην	ἐσχάμεθα	ἔσχασθε	ἔσχαντο
	subjunctive	?ωμαι	?ῃ	?ηται	?ησθον	?ησθον	?ώμεθα	?ησθε	?ωνται
	optative	?αίμην	?αιο	?αιτο	?αισθον	?αίσθην	?αίμεθα	?αισθε	?αιντο
	imperative		?αι	?άσθω	?ασθον	?άσθων		?ασθε	?άσθων
		active				middle
infinitive		?αι				?ασθαι
participle	m	?ας				?άμενος
	f	?ασα				?αμένη
	n	?αν				?άμενον

    Perfect: ἔσχηκαα

number		singular			dual		plural
perfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔσχηκαα	ἔσχηκαας	ἔσχηκαε	ἐσχήκατον	ἐσχήκατον	ἐσχήκαμεν	ἐσχήκατε	ἐσχήκασι(ν)
	subjunctive	ἐσχηκὼς ὦ/ ἐσχήκω	ἐσχηκὼς ᾖς/ ἐσχήκῃς	ἐσχηκὼς ᾖ/ ἐσχήκῃ	ἐσχηκότε ἦτον/ ἐσχήκητον	ἐσχηκότε ἦτον/ ἐσχήκητον	ἐσχηκότες ὦμεν/ ἐσχήκωμεν	ἐσχηκότες ἦτε/ ἐσχήκητε	ἐσχηκότες ὦσι(ν)/ ἐσχήκωσι(ν)
	optative	ἐσχηκὼς εἴην/ ἐσχήκοιμι/ ἐσχηκοίην	ἐσχηκὼς εἴης/ ἐσχήκοις/ ἐσχηκοίης	ἐσχηκὼς εἴη/ ἐσχήκοι/ ἐσχηκοίη	ἐσχηκότε εἴητον/ ἐσχηκότε εἶτον/ ἐσχήκοιτον	ἐσχηκὀτε εἰήτην/ ἐσχηκότε εἴτην/ ἐσχηκοίτην	ἐσχηκότες εἴημεν/ ἐσχηκότες εἶμεν/ ἐσχήκοιμεν	ἐσχηκότες εἴητε/ ἐσχηκότες εἶτε/ ἐσχήκοιτε	ἐσχηκότες εἴησαν/ ἐσχηκότε εἶεν/ ἐσχήκοιεν
	imperative		ἐσχηκὼς ἴσθι	ἐσχηκὼς ἔστω	ἐσχηκότε ἔστον	ἐσχηκότε ἔστων		ἐσχηκότες ἔστε	ἐσχηκότες ὄντων
middle/ passive	indicative	ἔσχημαι	ἔσχησαι	ἔσχηται	ἔσχησθον	ἔσχησθον	ἐσχήμεθα	ἔσχησθε	ἔσχηνται
	subjunctive	ἐσχημένος ὦ	ἐσχημένος ᾖς	ἐσχημένος ᾖ	ἐσχημένω ἦτον	ἐσχημένω ἦτον	ἐσχημένοι ὦμεν	ἐσχημένοι ἦτε	ἐσχημένοι ὦσι
	optative	ἐσχημένος εἴην	ἐσχημένος εἴης	ἐσχημένος εἴη	ἐσχημένοι εἴητον/ ἐσχημένοι εἶτον	ἐσχημένω εἰήτην/ ἐσχημένω εἴτην	ἐσχημένοι εἴημεν/ ἐσχημένοι εἶμεν	ἐσχημένοι εἴητε/ ἐσχημένοι εἶτε	ἐσχημένοι εἴησαν/ ἐσχημένοι εἶεν
	imperative		ἔσχησο	ἐσχήσθω	ἔσχησθον	ἐσχήσθων		ἔσχησθε	ἐσχήσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐσχηκέναι				ἐσχήσθαι
participle		ἐσχηκώς , ἐσχηκυῖα , ἐσχηκός				ἐσχημένος , ἐσχημένη , ἐσχημένον

    Pluperfect: ἐσχήκειν/ἐσχήκη

number		singular			dual		plural
pluperfect		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσχήκειν/ ἐσχήκη	ἐσχήκεις/ ἐσχήκης	ἐσχήκει(ν)	ἐσχήκετον	ἐσχηκέτην	ἐσχήκεμεν	ἐσχήκετε	ἐσχήκεσαν
middle/ passive		ἐσχήμην	ἔσχησο	ἔσχητο	ἔσχησθον	ἐσχήσθην	ἐσχήμεθα	ἔσχησθε	ἔσχηντο

Etymology 2

From * ϝεχέτω, from Proto-Indo-European *weǵʰ- (“to move, drive”). Cognates include Latin vehō, Sanskrit वहति (váhati) and Old English wegan (English weigh).

Verb

ἔχω (ekhō) aorist: ἔϝεξα

1. to bear, carry, bring

Inflection

    Present: ἔχω, ἔχομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔχω	ἔχεις	ἔχει	ἔχετον	ἔχετον	ἔχομεν	ἔχετε	ἔχουσι(ν)
	subjunctive	ἔχω	ἔχῃς	ἔχῃ	ἔχητον	ἔχητον	ἔχωμεν	ἔχητε	ἔχωσι(ν)
	optative	ἔχοιμι	ἔχοις	ἔχοι	ἔχοιτον	ἐχοίτην	ἔχοιμεν	ἔχοιτε	ἔχοιεν
	imperative		ἔχε	ἐχέτω	ἔχετον	ἐχέτων		ἔχετε	ἐχόντων
middle/ passive	indicative	ἔχομαι	ἔχει/ ἔχῃ	ἔχεται	ἔχεσθον	ἔχεσθον	ἐχόμεθα	ἔχεσθε	ἔχονται
	subjunctive	ἔχωμαι	ἔχῃ	ἔχηται	ἔχησθον	ἔχησθον	ἐχώμεθα	ἔχησθε	ἔχωνται
	optative	ἐχοίμην	ἔχοιο	ἔχοιτο	ἔχοισθον	ἐχοίσθην	ἐχοίμεθα	ἔχοισθε	ἔχοιντο
	imperative		ἔχου	ἐχέσθω	ἔχεσθον	ἐχέσθων		ἔχεσθε	ἐχέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἔχειν				ἔχεσθαι
participle		ἔχων , ἔχουσα , ἔχον				ἐχόμενος , ἐχομένη , ἐχόμενον

    Aorist: ἔϝεξα

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔϝεξα	ἔϝεξας	ἔϝεξε	ἐϝέξατον	ἐϝεξάτην	ἐϝέξαμεν	ἐϝέξατε	ἔϝεξαν
	subjunctive	?ω	?ῃς	?ῃ	?ητον	?ητον	?ωμεν	?ητε	?ωσι(ν)
	optative	?αιμι	?αις/ ?ειας	?αι/ ?ειε	?αιτον	?αίτην	?αιμεν	?αιτε	?αιεν/ ?ειαν
	imperative		?ον	?άτω	?ατον	?άτων		?ατε	?άντων
		infinitive			participle
infinitive		?αι			?ας ,  ?ασα ,  ?αν

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G2192