ἥμισυς

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *semi-. Cognates include Sanskrit समि (sami), Latin sēmis, and Old High German sami-.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /hɛ͜ɛ́misys/

• (1st BC Egyptian): IPA: /héːmisys/

• (4th AD Koine): IPA: /ímisys/

• (10th AD Byzantine): IPA: /ímisys/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ímisis/

Adjective

ἥμισυς m, ἡμίσεια f, ἥμισυ n; first/third declension; (hēmisy)

1. half

Inflection

    First and third declension of ἥμισυς, ἡμίσειᾰ, ἥμισυ

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἥμισυς	ἡμίσειᾰ	ἥμισυ		ἡμίσεε	ἡμισείᾱ	ἡμίσεε		ἡμίσεις	ἡμίσειαι	ἥμισεᾰ
Genitive	ἡμίσεος	ἡμισείᾱς	ἡμίσεος		ἡμισέοιν	ἡμισείαιν	ἡμισέοιν		ἡμισέων	ἡμισειῶν	ἡμισέων
Dative	ἡμίσει	ἡμισείᾳ	ἡμίσει		ἡμισέοιν	ἡμισείαιν	ἡμισέοιν		ἡμίσεσι(ν)	ἡμισείαις	ἡμίσεσι(ν)
Accusative	ἥμισυν	ἡμίσειᾰν	ἥμισυ		ἡμίσεε	ἡμισείᾱ	ἡμίσεε		ἡμίσεις	ἡμισείᾱς	ἥμισεᾰ
Vocative	ἥμισυ	ἡμίσειᾰ	ἥμισυ		ἡμίσεε	ἡμισείᾱ	ἡμίσεε		ἡμίσεις	ἡμίσειαι	ἥμισεᾰ

Contracted forms abound for this word, including: ἡμίσους and ἡμίσεως (m, s, gen.) and ἡμίση (n, pl, nom. & acc.).

Descendants

• ήμισυς (ímisys)
• ημι- (imi-)

References

• LSJ
• BDAG