Ἡρακλείδης
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Ancient Greek
[edit] Alternative spellings
[edit] Etymology
[edit] Pronunciation
- (Classical): IPA: [hɛːrakleː́dɛːs]
- (Koine): IPA: [heːraklˈiːdeːs]
- (Byzantine): IPA: [iraklˈiðis]
[edit] Proper noun
Ἡρακλείδης (genitive Ἡρακλείδου) m, first declension; (Hērakleidēs)
- one of the Heracleidae; a Heraclid; a descendant of Heracles
[edit] Inflection
First declension of Ἡρακλείδης, Ἡρακλείδου
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ Ἡρακλείδης | τώ Ἡρακλείδᾱ | οἱ Ἡρακλεῖδαι |
| Genitive | τοῦ Ἡρακλείδου | τοῖν Ἡρακλείδαιν | τῶν Ἡρακλειδῶν |
| Dative | τῷ Ἡρακλείδῃ | τοῖν Ἡρακλείδαιν | τοῖς Ἡρακλείδαις |
| Accusative | τόν Ἡρακλείδην | τώ Ἡρακλείδᾱ | τούς Ἡρακλείδᾱς |
| Vocative | Ἡρακλείδη | Ἡρακλείδᾱ | Ἡρακλεῖδαι |
[edit] Related terms
[edit] Derived terms
[edit] Descendants
- English: Heraclid
- Greek: Ηρακλείδης (Irakleidis)
- plural: Ηρακλείδες (Irakleides)
- Latin:
- Heracleides (plural Heracleidae)
- Heraclides (plural Heraclidae)
