ὑλικός

Ancient Greek

Etymology

ὕλη (hūlē, “matter”) +‎ -ικός (-ikos)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /hylikós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /hylikós/

• (4th AD Koine): IPA: /ylikós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /ylikós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ilikós/

Adjective

ὑλικός m, ὑλική f, ὑλικόν n; first/second declension; (hulikos)

1. of matter, material

Inflection

    First and second declension of ὑλικός, ὑλική, ὑλικόν

Number	Singular				Dual				Plural
Case \ Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὑλικός	ὑλική	ὑλικόν		ὑλικώ	ὑλικά	ὑλικώ		ὑλικοί	ὑλικαί	ὑλικά
Genitive	ὑλικοῦ	ὑλικῆς	ὑλικοῦ		ὑλικοῖν	ὑλικαῖν	ὑλικοῖν		ὑλικῶν	ὑλικῶν	ὑλικῶν
Dative	ὑλικῷ	ὑλικῇ	ὑλικῷ		ὑλικοῖν	ὑλικαῖν	ὑλικοῖν		ὑλικοῖς	ὑλικαῖς	ὑλικοῖς
Accusative	ὑλικόν	ὑλικήν	ὑλικόν		ὑλικώ	ὑλικά	ὑλικώ		ὑλικούς	ὑλικάς	ὑλικά
Vocative	ὑλικέ	ὑλική	ὑλικόν		ὑλικώ	ὑλικά	ὑλικώ		ὑλικοί	ὑλικαί	ὑλικά

References

• LSJ