ῥέμβω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *wrembh-, from *werbh- (“to turn, twist, bend”), from *wer-. Compare Middle Low German wrimpen and Lithuanian reñgtis, Old English weorpan "to throw away." More at versus. Beekes argues for a Pre-Greek origin.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /r̥émbɔ͜ɔ/

• (1st BC Egyptian): IPA: /r̥ɛ́mboː/

• (4th AD Koine): IPA: /rémbo/

• (10th AD Byzantine): IPA: /rémbo/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ɾé̃bo/

Verb

ῥέμβω (rhembō) aorist passive: ἐρρέμφθην

1. I turn round
2. (deponent) I roam, rove
3. (deponent) I am unsteady, act randomly

Inflection

    Present: ῥέμβω, ῥέμβομαι

number		singular			dual		plural
present		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ῥέμβω	ῥέμβεις	ῥέμβει	ῥέμβετον	ῥέμβετον	ῥέμβομεν	ῥέμβετε	ῥέμβουσι(ν)
	subjunctive	ῥέμβω	ῥέμβῃς	ῥέμβῃ	ῥέμβητον	ῥέμβητον	ῥέμβωμεν	ῥέμβητε	ῥέμβωσι(ν)
	optative	ῥέμβοιμι	ῥέμβοις	ῥέμβοι	ῥέμβοιτον	ῥεμβοίτην	ῥέμβοιμεν	ῥέμβοιτε	ῥέμβοιεν
	imperative		ῥέμβε	ῥεμβέτω	ῥέμβετον	ῥεμβέτων		ῥέμβετε	ῥεμβόντων
middle/ passive	indicative	ῥέμβομαι	ῥέμβει/ ῥέμβῃ	ῥέμβεται	ῥέμβεσθον	ῥέμβεσθον	ῥεμβόμεθα	ῥέμβεσθε	ῥέμβονται
	subjunctive	ῥέμβωμαι	ῥέμβῃ	ῥέμβηται	ῥέμβησθον	ῥέμβησθον	ῥεμβώμεθα	ῥέμβησθε	ῥέμβωνται
	optative	ῥεμβοίμην	ῥέμβοιο	ῥέμβοιτο	ῥέμβοισθον	ῥεμβοίσθην	ῥεμβοίμεθα	ῥέμβοισθε	ῥέμβοιντο
	imperative		ῥέμβου	ῥεμβέσθω	ῥέμβεσθον	ῥεμβέσθων		ῥέμβεσθε	ῥεμβέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ῥέμβειν				ῥέμβεσθαι
participle		ῥέμβων , ῥέμβουσα , ῥέμβον				ῥεμβόμενος , ῥεμβομένη , ῥεμβόμενον

    Aorist: ἐρρέμφθην

number		singular			dual		plural
aorist		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἐρρέμφθην	ἐρρέμφθης	ἐρρέμφθη	ἐρρέμφθητον	ἐρρεμφθήτην	ἐρρέμφθημεν	ἐρρέμφθητε	ἐρρέμφθησαν
	subjunctive	ῥεμφθῶ	ῥεμφθῇς	ῥεμφθῇ	ῥεμφθῆτον	ῥεμφθῆτον	ῥεμφθῶμεν	ῥεμφθῆτε	ῥεμφθῶσι(ν)
	optative	ῥεμφθείην	ῥεμφθείης	ῥεμφθείη	ῥεμφθεῖτον/ ῥεμφθείητον	ῥεμφθείτην/ ῥεμφθειήτην	ῥεμφθεῖμεν/ ῥεμφθείημεν	ῥεμφθεῖτε/ ῥεμφθείητε	ῥεμφθεῖεν/ ῥεμφθείησαν
	imperative		ῥέμφθητι	ῥεμφθήτω	ῥέμφθητον	ῥεμφθήτων		ῥέμφθητε	ῥεμφθέντων
		infinitive				participle
passive		ῥεμφθῆναι				ῥεμφθείς , ῥεμφθεῖσα , ῥεμφθέν

References

• LSJ