養う
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Japanese [edit]
| Kanji in this term |
| 養 |
See also 養い
Verb [edit]
養う (transitive, godan conjugation, hiragana やしなう, romaji yashinau, historical hiragana やしなふ)
Conjugation [edit]
Conjugation of "養う" (See Appendix:Japanese verbs.)
| Stem forms | Imperfective (未然形) | 養わ | やしなわ | yashinawa |
|---|---|---|---|---|
| Continuative (連用形) | 養い | やしない | yashinai | |
| Terminal (終止形) | 養う | やしなう | yashinau | |
| Attributive (連体形) | 養う | やしなう | yashinau | |
| Hypothetical (仮定形) | 養え | やしなえ | yashinae | |
| Imperative (命令形) | 養え | やしなえ | yashinae | |
| Key constructions | Passive | 養われる | やしなわれる | yashinawareru |
| Causative | 養わせる 養わす |
やしなわせる やしなわす |
yashinawaseru yashinawasu |
|
| Potential | 養える | やしなえる | yashinaeru | |
| Volitional | 養おう | やしなおう | yashinaō | |
| Negative | 養わない | やしなわない | yashinawanai | |
| Negative continuative | 養わず | やしなわず | yashinawazu | |
| Formal | 養います | やしないます | yashinaimasu | |
| Perfective | 養った | やしなった | yashinatta | |
| Conjunctive | 養って | やしなって | yashinatte | |
| Hypothetical conditional | 養えば | やしなえば | yashinaeba | |