ապստամբ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Contents

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian ապստամբ; see it for more.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ապստամբ  (apstamb)

  1. rebel, mutineer, insurgent

Declension[edit]

Related terms[edit]

Adjective[edit]

ապստամբ  (apstamb), superlative ամենաապստամբ (amenaapstamb)

  1. rebellious, mutinous

Declension[edit]

External links[edit]


Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

The original spelling is ապաստամբ (apastamb), from Middle Persian *apastamb, composed of the prefix apa and the root stamb-. See ստամբակ (stambak) for more.

Adjective[edit]

ապստամբ  (apstamb)  (singular genitive ապստամբի, plural genitive ապստամբաց or ապստամբից)

  1. rebellious, disobedient, refractory, contumacious, factious, seditious
    ապստամբք (apstambkʿ) — conspirators
    ժողով, միաբանութիւն ապստամբաց (žołov, miabanutʿiwn apstambacʿ) — conspiracy

Declension[edit]

later also:

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • ապստամբ in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian-English (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
  • ապստամբ in G. Awetikʿean, X. Siwrmēlean, M. Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui (Venice: S. Lazarus Armenian Academy)
  • ապստամբ in Hračʿeay Ačaṙean (1926–35), Hayerēn armatakan baṙaran (Yerevan: Yerevan State University), 2nd ed., 1971–79