Appendix:Proto-Germanic/þū
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Proto-Germanic [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *túh₂.
Pronunciation [edit]
- IPA: /θuː/
Pronoun [edit]
*þū
Declension [edit]
Proto-Germanic personal pronouns
| first person | second person | reflexive | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| singular | dual | plural | singular | dual | plural | all numbers | |
| nominative | *ek (unstr. *ik) | *wet (unstr. *wit) | *wīz (unstr. *wiz) | *þū | *jut | *jūz | (*se-) |
| accusative | *mek (unstr. *mik) | *unk | *uns | *þek (unstr. *þik) | *inkw | *izwiz | *sek (unstr. *sik) |
| dative/instr | *miz | *unkiz | *unsiz | *þiz | *inkwiz | *izwiz | *siz |
| genitive | *mīnaz | *unkeraz | *unseraz | *þīnaz | *inkweraz | *izweraz | *sīnaz |