Duits

Dutch

Etymology

From Middle Dutch duutsc, a variant of dietsc (from which Diets), both from Old Dutch *thiudisk, from Proto-Germanic *þiudiskaz, from *þeudō (“people, nation”), from Proto-Indo-European *tewtéh₂ (“people”). Compare German deutsch, Danish tysk.

Pronunciation

• audio

  (file)

• IPA: /dœy̆ts/

Adjective

Duits (comparative Duitser, superlative meest Duits or Duitst)

1. German
2. (archaic) Dutch

Declension

Declension of Duits

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		Duits	Duitser
neuter singular	indefinite	Duits	Duitser
	definite	Duitse	Duitsere	Duitste	Duitst, Duitste
common singular		Duitse	Duitsere	Duitste	Duitste
plural		Duitse	Duitsere	Duitste	Duitste
partitive		Duits	Duitsers

Proper noun

Duits n

1. German (language)

Related terms

• Duitser
• Duitse

Derived terms

• Duitsland
• Duitstalig