Italicus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Adjective
Ītalicus m. (feminine Ītalica, neuter Ītalicum); first/second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Ītalicus | Ītalica | Ītalicum | Ītalicī | Ītalicae | Ītalica | |
| genitive | Ītalicī | Ītalicae | Ītalicī | Ītalicōrum | Ītalicārum | Ītalicōrum | |
| dative | Ītalicō | Ītalicae | Ītalicō | Ītalicīs | Ītalicīs | Ītalicīs | |
| accusative | Ītalicum | Ītalicam | Ītalicum | Ītalicōs | Ītalicās | Ītalica | |
| ablative | Ītalicō | Ītalicā | Ītalicō | Ītalicīs | Ītalicīs | Ītalicīs | |
| vocative | Ītalice | Ītalica | Ītalicum | Ītalicī | Ītalicae | Ītalica | |
[edit] Noun
Ītalicus (genitive Ītalicī); m, second declension
- An Italian
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | Ītalicus | Ītalicī |
| genitive | Ītalicī | Ītalicōrum |
| dative | Ītalicō | Ītalicīs |
| accusative | Ītalicum | Ītalicōs |
| ablative | Ītalicō | Ītalicīs |
| vocative | Ītalice | Ītalicī |