Romanicus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
From Rōmānus
[edit] Adjective
Rōmānicus m. (feminine Rōmānica, neuter Rōmānicum); first/second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Rōmānicus | Rōmānica | Rōmānicum | Rōmānicī | Rōmānicae | Rōmānica | |
| genitive | Rōmānicī | Rōmānicae | Rōmānicī | Rōmānicōrum | Rōmānicārum | Rōmānicōrum | |
| dative | Rōmānicō | Rōmānicae | Rōmānicō | Rōmānicīs | Rōmānicīs | Rōmānicīs | |
| accusative | Rōmānicum | Rōmānicam | Rōmānicum | Rōmānicōs | Rōmānicās | Rōmānica | |
| ablative | Rōmānicō | Rōmānicā | Rōmānicō | Rōmānicīs | Rōmānicīs | Rōmānicīs | |
| vocative | Rōmānice | Rōmānica | Rōmānicum | Rōmānicī | Rōmānicae | Rōmānica | |
[edit] Derived terms
[edit] Related terms
[edit] Descendants
- English: Romanic