að

See also Appendix:Variations of "ad"

Icelandic

Etymology 1

From Old Norse at (“that”), from Proto-Germanic *þat (“that”). Cognate with Middle English at (“that”, conjunction and relative pronoun), Scots at (“that”, conjunction and relative pronoun). More at that.

Conjunction

að

1. that

   Hún sagði mér að þessi bók væri góð lesning.

   She told me that this book was a good read.

Etymology 2

From Old Norse at (“at, to”), from Proto-Germanic *at (“at, to”). More at at.

Particle

að (infinitive particle)

1. to

   Mig langar að lesa.

   I want to read.

Usage notes

• The infinitive particle að is the only infinitive marker in Icelandic.

Derived terms

• til að mynda

Etymology 3

From Old Norse at.

Preposition

að (+ dative)

1. to, towards

   Göngum að húsinu.

   Let's walk towards the house.

Derived terms

• að nafni
• ber er hver að baki, nema sér bróður eigi
• biðja að heilsa
• hlæja að
• fara að sofa
• að yfirlögðu ráði
• skara eld að sinni köku/skara eld að eigin köku

See also

• til

---

Old English

Noun

āð m.

1. Alternative spelling of āþ.