anarchia
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Italian
[edit] Noun
anarchia f. (plural anarchie)
[edit] Latin
[edit] Etymology
Medieval Latin from Ancient Greek ἀναρχία (anarkhiā), “‘anarchy’”)
[edit] Noun
anarchia (genitive anarchiae); f, first declension
- The state of not having a ruler or leader; anarchy; lawlessness.
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | anarchia | anarchiae |
| genitive | anarchiae | anarchiārum |
| dative | anarchiae | anarchiīs |
| accusative | anarchiam | anarchiās |
| ablative | anarchiā | anarchiīs |
| vocative | anarchia | anarchiae |
[edit] Related terms
[edit] Descendants
- English: anarchy
[edit] Polish
[edit] Noun
anarchia f.
[edit] Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | anarchia | anarchie |
| Genitive | anarchii | anarchii/anarchij |
| Dative | anarchii | anarchiom |
| Accusative | anarchię | anarchie |
| Instrumental | anarchią | anarchiami |
| Locative | anarchii | anarchiach |
| Vocative | anarchio | anarchie |

