antonim

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Polish

[edit] Pronunciation

  • IPA: [anˈtɔɲim]

[edit] Noun

antonim m.

  1. antonym

[edit] Declension

Singular Plural
Nominative antonim antonimy
Genitive antonimu antonimów
Dative antonimowi antonimom
Accusative antonim antonimy
Instrumental antonimem antonimami
Locative antonimie antonimach
Vocative antonimie antonimy

[edit] Romanian

[edit] Etymology

French antonyme

[edit] Pronunciation

  • IPA: [an.to'nim]

[edit] Adjective

antonim 4 nom/acc forms

  1. antonymous

[edit] Noun

antonim n. (plural antonime)

  1. antonym

[edit] Declension


[edit] Antonyms


[edit] Serbo-Croatian

[edit] Noun

antònīm m. (Cyrillic spelling анто̀нӣм)

  1. antonym

[edit] Declension


[edit] Slovene

[edit] Noun

antonim m.

  1. antonym

[edit] Declension

[edit] Synonyms

[edit] Antonyms