audiens
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin[edit]
Etymology[edit]
Present active participle of audiō (“hear, listen”)
Participle[edit]
audiēns m, f, and n (genitive audientis); third declension
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | audiēns | audiēns | audientēs | audientia | |
| genitive | audientis | audientis | audientium | audientium | |
| dative | audientī | audientī | audientibus | audientibus | |
| accusative | audientem | audiēns | audientēs | audientia | |
| ablative | audiente1 | audiente1 | audientibus | audientibus | |
| vocative | audiēns | audiēns | audientēs | audientia | |
1 But audientī when used purely as an adjective.