auditus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin[edit]
Etymology[edit]
Perfect passive participle of audiō (“I hear”).
Participle[edit]
audītus m (feminine audīta, neuter audītum); first/second declension
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | audītus | audīta | audītum | audītī | audītae | audīta | |
| genitive | audītī | audītae | audītī | audītōrum | audītārum | audītōrum | |
| dative | audītō | audītae | audītō | audītīs | audītīs | audītīs | |
| accusative | audītum | audītam | audītum | audītōs | audītās | audīta | |
| ablative | audītō | audītā | audītō | audītīs | audītīs | audītīs | |
| vocative | audīte | audīta | audītum | audītī | audītae | audīta | |
Noun[edit]
audītus (genitive audītūs); m, fourth declension
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | audītus | audītūs |
| genitive | audītūs | audītuum |
| dative | audītuī | audītibus |
| accusative | audītum | audītūs |
| ablative | audītū | audītibus |
| vocative | audītus | audītūs |
Synonyms[edit]
Related terms[edit]
Descendants[edit]
- English: audit