bèdzje

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Limburgish[edit]

Noun[edit]

bèdzje n

  1. doing again

Verb[edit]

bèdzje
  1. to do again
Irregular conjugation (Montfortian)
Present SV Past SV Present VS Past VS Subjunctive SV Subjunctive VS
First person singular ich bètsj ich batsj bètsj ich batsj ich ich bèdzje bèdzje-n ich
Second person singular doe bèdzjes doe badzjes bèdzkes se badzjes se doe bèdzje bèdzjer-doe
Third person singular dae bètsj dae batsj bètsj t'r batsj t'r dae bèdzje bèdzjer-dae
First person plural weer bèdzje weer badzje bètsj v'r batsj v'r weer bèdzje bèdzje v'r
Second person plural geer bètsj geer batsj bètsj g'r batsj g'r geer bèdzje bèdzjetj g'r
Third person plural die bèdzje die badzje bèdzje die badzje die die bèdzje bèdzjer-die
Other: Infinitive Gerund Present particle Past particle Adjective Adverb
Conjugation: (tö) bèdzje 't bèdzje n bèdzjendje höbbe gebótsj gebótsj (gebódzje/gebódzje-n/gebódzjer/gebódzjes) gebódzjelik
Other: Noun Imperative singular impolite Imperative singular polite Imperative dual Imperative plural Ènkelzief
Conjugation: 't gebótsj n bètsj! bötsj! buuetsj! boeatsj! bötsjem

Synonyms[edit]

See also[edit]