barbatus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From barba.
Adjective [edit]
barbatus m (feminine barbata, neuter barbatum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | barbatus | barbata | barbatum | barbatī | barbatae | barbata | |
| genitive | barbatī | barbatae | barbatī | barbatōrum | barbatārum | barbatōrum | |
| dative | barbatō | barbatae | barbatō | barbatīs | barbatīs | barbatīs | |
| accusative | barbatum | barbatam | barbatum | barbatōs | barbatās | barbata | |
| ablative | barbatō | barbatā | barbatō | barbatīs | barbatīs | barbatīs | |
| vocative | barbate | barbata | barbatum | barbatī | barbatae | barbata | |