bevraagteken

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Afrikaans[edit]

Etymology[edit]

From be- +‎ vraagteken (question mark).

Verb[edit]

bevraagteken (present bevraagteken, present participle bevraagtekenende, past participle bevraagteken)

  1. (transitive) to oppugn; to question (usually a statement or method)
    Ek bevraagteken sy uitspraak oor die saak.
    I oppugn/question his judgement concerning the matter.