bora

See also Bora, bóra, and borā

English

Etymology 1

From Gamilaraay būru.

Alternative forms

• Bora

Noun

bora (plural boras)

1. A initiation ceremony for males among the Aborigines of New South Wales.

Synonyms

• burbung

Quotations

• 1873, William Ridley, Report on Australian Languages and Traditions, in The Journal of the Anthropological Institute of Great Britain and Ireland, Vol. 2

  Birribirai, a youth not yet admitted to a bora.

• 1885, A. L. P. Cameron, Notes on some Tribes of New South Wales, in The Journal of the Anthropological Institute of Great Britain and Ireland, Vol. 14

  By far the most important among the ceremonies practised by the aborigines of New South Wales is the Bora, at which youths are initiated to manhood...

Etymology 2

Perhaps from a dialectal form of Italian borea (“north wind”), from Latin Boreās.

Noun

bora (uncountable)

1. A cold, often dry, northeasterly wind which blows, sometimes in violent gusts, down from mountains on the eastern shore of the Adriatic Sea. It also applies to cold, squally, downslope winds in other parts of the world.
   • 2006, Thomas Pynchon, Against the Day, Vintage 2007, p. 650:

     When the bora blew down from the mountains, announcing the winter, would he ride it on out of town?

Translations

wind

• Hungarian: bóra (hu)

• Italian: bora (it) f

Anagrams

• boar

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈpɔːra/
• Rhymes: -ɔːra

Etymology 1

From Old Norse bora (“to drill”), from borr (“drill”) (Icelandic bor).

Verb

bora weak verb (third person singular past indicative boraði, supine borað)

1. (transitive, intransitive, with accusative) to bore, drill

Conjugation

bora — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að bora
supine (sagnbót)		borað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		borandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég bora	við borum	present (nútíð)	ég bori	við borum
	þú borar	þið borið		þú borir	þið borið
	hann, hún, það borar	þeir, þær, þau bora		hann, hún, það bori	þeir, þær, þau bori
past (þátíð)	ég boraði	við boruðum	past (þátíð)	ég boraði	við boruðum
	þú boraðir	þið boruðuð		þú boraðir	þið boruðuð
	hann, hún, það boraði	þeir, þær, þau boruðu		hann, hún, það boraði	þeir, þær, þau boruðu
imperative (boðháttur)	bora (þú)	borið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	boraðu	boriði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

borast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að borast
supine (sagnbót)		borast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		borandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég borast	við borumst	present (nútíð)	ég borist	við borumst
	þú borast	þið borist		þú borist	þið borist
	hann, hún, það borast	þeir, þær, þau borast		hann, hún, það borist	þeir, þær, þau borist
past (þátíð)	ég boraðist	við boruðumst	past (þátíð)	ég boraðist	við boruðumst
	þú boraðist	þið boruðust		þú boraðist	þið boruðust
	hann, hún, það boraðist	þeir, þær, þau boruðust		hann, hún, það boraðist	þeir, þær, þau boruðust
imperative (boðháttur)	borast (þú)	borist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	borastu	boristi *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

boraður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	boraður	boruð	borað		boraðir	boraðar	boruð
accusative (þolfall)	boraðan	boraða	borað		boraða	boraðar	boruð
dative (þágufall)	boruðum	boraðri	boruðu		boruðum	boruðum	boruðum
genitive (eignarfall)	boraðs	boraðrar	boraðs		boraðra	boraðra	boraðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	boraði	boraða	boraða		boruðu	boruðu	boruðu
accusative (þolfall)	boraða	boruðu	boraða		boruðu	boruðu	boruðu
dative (þágufall)	boraða	boruðu	boraða		boruðu	boruðu	boruðu
genitive (eignarfall)	boraða	boruðu	boraða		boruðu	boruðu	boruðu

Etymology 2

From Old Norse bora, from bora (“to drill”), from borr (“drill”).

Noun

bora f (genitive singular boru, plural borur)

1. hole (small and undesirable abode)
2. butthole (anus)

Declension

declension of bora

f-w1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	bora	boran	borur	borurnar
accusative	boru	boruna	borur	borurnar
dative	boru	borunni	borum	borunum
genitive	boru	borunnar	bora	boranna

---

Latvian

Noun

bora m

1. genitive singular form of bors

---

Norwegian

Verb

bora

1. past tense of bore
2. Past participle of bore

---

Old English

Etymology

From the verb beran.

Noun

bora m

1. bearer (only attested in compounds)

---

Romansch

Alternative forms

• (Sutsilvan) bura

Noun

bora f (plural boras)

1. (sports, Surmiran) ball

Synonyms

• (Rumantsch Grischun, Sursilvan, Surmiran, Puter, Vallader) balla

---

Serbo-Croatian

Noun

bóra f (Cyrillic spelling бо́ра)

1. wrinkle
2. (geology) fold

Declension

    declension of bora

	singular	plural
nominative	bora	bore
genitive	bore	bora
dative	bori	borama
accusative	boru	bore
vocative	boro	bore
locative	bori	borama
instrumental	borom	borama

---

Swahili

Adjective

bora

1. fine

---

Turkish

Etymology 1

Noun

bora

1. dative singular form of bor

Etymology 2

Noun

bora (definite accusative borayı, plural boralar)

1. (meteorology) hurricane