bruñir
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Spanish [edit]
Verb [edit]
bruñir (first-person singular present bruño, first-person singular preterite bruñí, past participle bruñido)
- to burnish
Conjugation [edit]
Conjugation of bruñir (See Appendix:Spanish verbs)
Rule: The i of certain endings is absorbed by the ll or ñ.
Other verbs with this conjugation:
| infinitive | bruñir | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | bruñendo | ||||||
| past participle | bruñido | ||||||
| singular | plural | ||||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | yo | tú | él/ella usted |
nosotros | vosotros | ellos/ellas ustedes |
|
| present | bruño | bruñes | bruñe | bruñimos | bruñís | bruñen | |
| imperfect | bruñía | bruñías | bruñía | bruñíamos | bruñíais | bruñían | |
| preterite | bruñí | bruñiste | bruñó | bruñimos | bruñisteis | bruñeron | |
| future | bruñiré | bruñirás | bruñirá | bruñiremos | bruñiréis | bruñirán | |
| conditional | bruñiría | bruñirías | bruñiría | bruñiríamos | bruñiríais | bruñirían | |
| subjunctive | yo | tú | él/ella usted |
nosotros | vosotros | ellos/ellas ustedes |
|
| present | bruña | bruñas | bruña | bruñamos | bruñáis | bruñan | |
| imperfect (ra) |
bruñera | bruñeras | bruñera | bruñéramos | bruñerais | bruñeran | |
| imperfect (se) |
bruñese | bruñeses | bruñese | bruñésemos | bruñeseis | bruñesen | |
| future | bruñere | bruñeres | bruñere | bruñéremos | bruñereis | bruñeren | |
| imperative | — | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| affirmative | bruñe | bruña | bruñamos | bruñid | bruñan | ||
| negative | no bruñas | no bruña | no bruñamos | no bruñáis | no bruñan | ||
