buitenstaander

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Hyphenation: bui‧ten‧staan‧der

Noun[edit]

buitenstaander m (plural buitenstaanders, diminutive buitenstaandertje n)

  1. Outsider.
    Voor een buitenstaander is deze tekst niet te begrijpen.
    This text is incomprehensible to an outsider.

Antonyms[edit]

Related terms[edit]