być
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also bić
Contents |
Polish [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Slavic *byti, from Proto-Indo-European *bʰuh₂- (see Proto-Indo-European *bʰew-).
Pronunciation [edit]
Verb [edit]
być imperf
- to be
Conjugation [edit]
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| pers. | m | f | n | m personal | f / n / non-personal m | |
| infinitive | być | |||||
| present indicative | 1st | jestem | jesteśmy | |||
| 2nd | jesteś | jesteście | ||||
| 3rd | jest | są | ||||
| past indicative | 1st | byłem | byłam | byliśmy | byłyśmy | |
| 2nd | byłeś | byłaś | byliście | byłyście | ||
| 3rd | był | była | było | byli | były | |
| future tense | 1st | będę | będziemy | |||
| 2nd | będziesz | będziecie | ||||
| 3rd | będzie | będą | ||||
| conditional | 1st | byłbym | byłabym | bylibyśmy | byłybyśmy | |
| 2nd | byłbyś | byłabyś | bylibyście | byłybyście | ||
| 3rd | byłby | byłaby | byłoby | byliby | byłyby | |
| imperative | 1st | niech będę | bądźmy | |||
| 2nd | bądź | bądźcie | ||||
| 3rd | niech będzie | niech będą | ||||
| active adjectival participle | będący | będąca | będące | będący | będące | |
| present adverbial participle | będąc | |||||
| anterior adverbial participle | bywszy | |||||
| verbal noun | bycie, niebycie | |||||
