być

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Contents 1 Polish 1.1 Etymology 1.2 Pronunciation 1.3 Verb 1.3.1 Conjugation

[edit] Polish

[edit] Etymology

From Proto-Slavic *byti < Proto-Indo-European *bʰuh₂-

[edit] Pronunciation

• IPA: [bɨʨ]
•  audio^{help, file}

[edit] Verb

być  imperf

1. to be

[edit] Conjugation

	pers.	singular			plural
		m.	f.	n.	m./animate	f./n./inanimate
infinitive		być
present indicative	1st	jestem			jesteśmy
	2nd	jesteś			jesteście
	3rd	jest			są
past indicative	1st	byłem	byłam		byliśmy	byłyśmy
	2nd	byłeś	byłaś		byliście	byłyście
	3rd	był	była	było	byli	były
impersonal simple past		—
future tense	1st	będę			będziemy
	2nd	będziesz			będziecie
	3rd	będzie			będą
imperative	1st	—			bądźmy
	2nd	bądź			bądźcie
	3rd	niech będzie			niech będą
conditional	1st	byłbym	byłabym		bylibyśmy	byłybyśmy
	2nd	byłbyś	byłabyś		bylibyście	byłybyście
	3rd	byłby	byłaby	byłoby	byliby	byłyby
active adjectival particle		będący	będąca	będące	będący	będące
contemporary adverbial particle		będąc
gerund		bycie