całe
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Polish[edit]
Pronunciation[edit]
- IPA: [ˈt͡sawɛ]
Adjective[edit]
całe n, plural f., plural n. (not comparable)
Declension[edit]
Declension of całe
| Case | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Personal and animate masculine | Inanimate masculine | Neuter | Feminine | Personal masculine | Neuter Feminine Non-personal masculine | ||
| Nominative Vocative | cały | całe | cała | cali | całe | ||
| Genitive | całego | całej | całych | ||||
| Dative | całemu | całym | |||||
| Accusative | całego | cały | całe | całą | całych | całe | |
| Instrumental | całym | całymi | |||||
| Locative | całej | całych | |||||
Venetian[edit]
Noun[edit]
całe f (invariable)
