cognoscere

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Italian

[edit] Etymology

Latin cognoscere

[edit] Verb

cognoscere

  1. (obsolete) Variant of conoscere (to know)

[edit] Conjugation

infinitive cognoscere
gerund cognoscendo
present participle cognoscente
past participle cognosciuto
singular plural
person first second third first second third
indicative io tu lui/lei noi voi loro
present cognosco cognosci cognosce cognosciamo cognoscete cognoscono
imperfect cognoscevo cognoscevi cognosceva cognoscevamo cognoscevate cognoscevano
passato remoto cognobbi cognoscesti cognobbe cognoscemmo cognosceste cognobbero
future cognoscerò cognoscerai cognoscerà cognosceremo cognoscerete cognosceranno
conditional cognoscerei cognosceresti cognoscerebbe cognosceremmo cognoscereste cognoscerebbero
subjunctive che io che tu che lui/che lei che noi che voi che loro
present cognosca cognosca cognosca cognosciamo cognosciate cognoscano
imperfect cognoscessi cognoscessi cognoscesse cognoscessimo cognosceste cognoscessero
- tu lui/lei noi voi loro
imperative cognosci cognosca cognosciamo cognoscete cognoscano

[edit] Latin

[edit] Etymology

cum' + noscere

[edit] Pronunciation

  • AHD: kŏ-g-nŏ′ ŏs-kĕ-rĕ

[edit] Verb

present
cognōscō

infinitive
cognōscere

perfect
cognōvī

supine
cognitum

cognōscō (present, infinitive cognōscere, perfect cognōvī, supine cognitum)

  1. To know, as in: to recognize, to be acquainted with.

[edit] Inflection

Third conjugation (3).

    Third Conjugation
indicative singular plural
first second third first second third
active present cognōscō cognōscis cognōscit cognōscimus cognōscitis cognōscunt
future cognōscam cognōscēs cognōscet cognōscēmus cognōscētis cognōscent
imperfect cognōscēbam cognōscēbās cognōscēbat cognōscēbāmus cognōscēbātis cognōscēbant
perfect cognōvī cognōvistī cognōvit cognōvimus cognōvistis cognōvērunt
pluperfect cognōveram cognōverās cognōverat cognōverāmus cognōverātis cognōverant
future perfect cognōverō cognōveris cognōverit cognōverimus cognōveritis cognōverint
passive present cognōscor cognōscēris cognōscitur cognōscimur cognōsciminī cognōscuntur
future cognōscar cognōscēris cognōscētur cognōscēmur cognōscēminī cognōscentur
imperfect cognōscēbar cognōscēbāris cognōscēbātur cognōscēbāmur cognōscēbāminī cognōscēbantur
perfect Use cognitus m., cognita f., cognitum n. followed by the present indicative of sum.
pluperfect Use cognitus m., cognita f., cognitum n. followed by the imperfect indicative of sum.
future perfect Use cognitus m., cognita f., cognitum n. followed by the future indicative of sum.
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present cognōscam cognōscās cognōscat cognōscāmus cognōscātis cognōscant
imperfect cognōscerem cognōscerēs cognōsceret cognōscerēmus cognōscerētis cognōscerent
perfect cognōverim cognōverīs cognōverit cognōverīmus cognōverītis cognōverint
pluperfect cognōvissem cognōvissēs cognōvisset cognōvissēmus cognōvissētis cognōvissent
passive present cognōscar cognōscāris cognōscātur cognōscāmur cognōscāminī cognōscantur
imperfect cognōscērer cognōscērēris cognōscērētur cognōscērēmur cognōscērēminī cognōscērentur
perfect Use cognitus m., cognita f., cognitum n. followed by the present subjunctive of sum.
pluperfect Use cognitus m., cognita f., cognitum n. followed by the imperfect subjunctive of sum.
imperatives active passive
present (you) future (you) future (he/she) present (you) future (you) future (he/she)
singular cognōsce cognōscitō cognōscitō cognōscere cognōscitor cognōscitor
plural cognōscite cognōscitōte cognōscuntō cognōsciminī — cognōscuntor
present perfect future present perfect future
infinitives cognōscere cognōvisse cognitūrus esse cognōscī cognitus esse cognitum īrī
participles cognōscēns (cognōscēntis) — cognitūrus -ra, -rum — cognitus -a, -um cognōscendus -nda, -ndum

[edit] Participles

Tense \ Voice Active Passive
Present cognōscēns (gen cognōscentis) ——
Perfect —— cognitus-a,-um
Future cognitūrus-ra,-rum cognōscendus-nda,-ndum


[edit] Infinitives

Tense \ Voice Active Passive
Present cognōscere cognōscī
Perfect cognōvisse cognitus esse
Future cognitūrus esse cognitum īrī


[edit] Derived terms

Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/cognoscere"
Personal tools
In other languages