continens
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Adjective
continēns m., f., n., (genitive continentis); third declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | continēns | continēns | continentēs | continentia | |
| genitive | continentis | continentis | continentium | continentium | |
| dative | continentī | continentī | continentibus | continentibus | |
| accusative | continentem | continēns | continentēs | continentia | |
| ablative | continentī | continentī | continentibus | continentibus | |
| vocative | continēns | continēns | continentēs | continentia | |
[edit] Related terms
[edit] Noun
continēns (genitive continentis); f, first declension
[edit] Inflection
[edit] Descendants
- English: continent
- Spanish: continente