deli

See also délì, and déli

English

Etymology

1954. Clipped from English delicatessen, from German Delikatessen ("delicacies"), from French délicatesse, from Latin delicatus ("tender"), of unknown origin.

Pronunciation

• IPA: /ˈdɛl i/
• Rhymes: -ɛli

Noun

deli (plural delis)

1. (informal) A shop that sells cooked or prepared food ready for serving.
2. (informal) Food sold at a delicatessen.

Anagrams

• diel, idle, lied

---

Hungarian

Pronunciation

• IPA: /ˈdɛli/

• Audio

  (file)

• Hyphenation: de‧li

Adjective

deli (comparative delibb, superlative legdelibb)

1. (archaic) stalwart, athletic (figure), well-built (person)

---

Turkish

Etymology

From Old Turkic telü, from Proto-Turkic *tälig, *dẹ̄l(b)ü- (“mad, stupid”).

Pronunciation

• IPA: dɛli

Noun

deli (definite accusative deliyi, plural deliler)

1. mad, insane

Declension

declension of deli

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	deli	deliler
definite accusative (belirtme)	deliyi	delileri
dative (yönelme)	deliye	delilere
locative (bulunma)	delide	delilerde
ablative (çıkma)	deliden	delilerden
genitive (tamlayan)	delinin	delilerin

possessive forms of deli

nominative	singular	plural
benim (my)	delim	delilerim
senin (your)	delin	delilerin
onun (his/her/its)	delisi	delileri
bizim (our)	delimiz	delilerimiz
sizin (your)	deliniz	delileriniz
onların (their)	delileri	delileri
accusative	singular	plural
benim (my)	delimi	delilerimi
senin (your)	delini	delilerini
onun (his/her/its)	delisini	delilerini
bizim (our)	delimizi	delilerimizi
sizin (your)	delinizi	delilerinizi
onların (their)	delilerini	delilerini
dative	singular	plural
benim (my)	delime	delilerime
senin (your)	deline	delilerine
onun (his/her/its)	delisine	delilerine
bizim (our)	delimize	delilerimize
sizin (your)	delinize	delilerinize
onların (their)	delilerine	delilerine
locative	singular	plural
benim (my)	delimde	delilerimde
senin (your)	delinde	delilerinde
onun (his/her/its)	delisinde	delilerinde
bizim (our)	delimizde	delilerimizde
sizin (your)	delinizde	delilerinizde
onların (their)	delilerinde	delilerinde
ablative	singular	plural
benim (my)	delimden	delilerimden
senin (your)	delinden	delilerinden
onun (his/her/its)	delisinden	delilerinden
bizim (our)	delimizden	delilerimizden
sizin (your)	delinizden	delilerinizden
onların (their)	delilerinden	delilerinden
genitive	singular	plural
benim (my)	delimin	delilerimin
senin (your)	delinin	delilerinin
onun (his/her/its)	delisinin	delilerinin
bizim (our)	delimizin	delilerimizin
sizin (your)	delinizin	delilerinizin
onların (their)	delilerinin	delilerinin

predicative forms of deli

simple present	singular	plural
ben (I am)	deliyim	delilerim*
sen (you are)	delisin	delilersin*
o (he/she/it is)	deli / delidir	deliler* / delilerdir*
biz (we are)	deliyiz	delileriz
siz (you are)	delisiniz	delilersiniz
onlar (they are)	deliler	delilerdir
simple past	singular	plural
ben (I was)	deliydim	delilerdim*
sen (you were)	deliydin	delilerdin*
o (he/she/it was)	deliydi	delilerdi*
biz (we were)	deliydik	delilerdik
siz (you were)	deliydiniz	delilerdiniz
onlar (they were)	deliydiler	delilerdi
indirect / unwitnessed past	singular	plural
ben (I was)	deliymişim	delilermişim*
sen (you were)	deliymişsin	delilermişsin*
o (he/she/it was)	deliymiş	delilermiş*
biz (we were)	deliymişiz	delilermişiz
siz (you were)	deliymişsiniz	delilermişsiniz
onlar (they were)	deliymişler	delilermiş
*Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations. Note: Plural forms are not used with adjectives.

---

Volapük

Noun

deli

1. accusative singular form of del