diz

English

Verb

diz

1. Third-person singular simple present indicative form of de.
2. Third-person singular simple present indicative form of dee.

References

• A Dictionary of North East Dialect, Bill Griffiths, 2005, Northumbria University Press, ISBN 1904794165
• Northumberland Words, English Dialect Society, R. Oliver Heslop, 1893–4[1]
• A List of words and phrases in everyday use by the natives of Hetton-le-Hole in the County of Durham, F.M.T.Palgrave, English Dialect Society vol.74, 1896, [2]

---

Azeri

Other scripts
Cyrillic	диз‍
Roman	diz‍
Perso-Arabic	‍ديز‍

Noun

diz definite accusative dizi plural dizlər

1. knee

Declension

declension of diz

	singular	plural
absolute	diz	dizlər
definite accusative	dizi	dizləri
dative	dizə	dizlərə
locative	dizdə	dizlərdə
ablative	dizdən	dizlərdən
definite genitive	dizin	dizlərin

---

Kurdish

Noun

diz gender unspecified

1. thief (one who carries out theft)

This Kurdish entry was created from the translations listed at thief. It may be less reliable than other entries, and may be missing parts of speech or additional senses. Please also see diz in the Kurdish Wiktionary. This notice will be removed when the entry is checked. (more information) December 2008

---

Ladino

Etymology

From Turkish diz.

Noun

diz m (Latin spelling)

1. (anatomy) knee

Synonyms

• djinoyo

---

Lojban

Rafsi

diz

1. rafsi of dizlo.

---

Old French

Noun

diz m

1. Nominative singular of dit
2. Oblique plural of dit

---

Turkish

Etymology

From Old Turkic tiz, from Proto-Turkic *tiz, *dīŕ (“knee”), *dǖŕ (“knee”).

Noun

diz (definite accusative dizi, plural dizler)

1. (anatomy) knee

Declension

declension of diz

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	diz	dizler
definite accusative (belirtme)	dizi	dizleri
dative (yönelme)	dize	dizlere
locative (bulunma)	dizde	dizlerde
ablative (çıkma)	dizden	dizlerden
genitive (tamlayan)	dizin	dizlerin

possessive forms of diz

nominative	singular	plural
benim (my)	dizim	dizlerim
senin (your)	dizin	dizlerin
onun (his/her/its)	dizi	dizleri
bizim (our)	dizimiz	dizlerimiz
sizin (your)	diziniz	dizleriniz
onların (their)	dizleri	dizleri
accusative	singular	plural
benim (my)	dizimi	dizlerimi
senin (your)	dizini	dizlerini
onun (his/her/its)	dizini	dizlerini
bizim (our)	dizimizi	dizlerimizi
sizin (your)	dizinizi	dizlerinizi
onların (their)	dizlerini	dizlerini
dative	singular	plural
benim (my)	dizime	dizlerime
senin (your)	dizine	dizlerine
onun (his/her/its)	dizine	dizlerine
bizim (our)	dizimize	dizlerimize
sizin (your)	dizinize	dizlerinize
onların (their)	dizlerine	dizlerine
locative	singular	plural
benim (my)	dizimde	dizlerimde
senin (your)	dizinde	dizlerinde
onun (his/her/its)	dizinde	dizlerinde
bizim (our)	dizimizde	dizlerimizde
sizin (your)	dizinizde	dizlerinizde
onların (their)	dizlerinde	dizlerinde
ablative	singular	plural
benim (my)	dizimden	dizlerimden
senin (your)	dizinden	dizlerinden
onun (his/her/its)	dizinden	dizlerinden
bizim (our)	dizimizden	dizlerimizden
sizin (your)	dizinizden	dizlerinizden
onların (their)	dizlerinden	dizlerinden
genitive	singular	plural
benim (my)	dizimin	dizlerimin
senin (your)	dizinin	dizlerinin
onun (his/her/its)	dizinin	dizlerinin
bizim (our)	dizimizin	dizlerimizin
sizin (your)	dizinizin	dizlerinizin
onların (their)	dizlerinin	dizlerinin

See also

• önünde diz çökmek

Verb

diz

1. Second-person imperative of dizmek.