dopełniacz
Definition from Wiktionary, a free dictionary
[edit] Polish
[edit] Noun
dopełniacz m.
- (grammar) genitive
- (biology) complement
[edit] Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | dopełniacz | dopełniacze |
| Genitive | dopełniacza | dopełniaczy |
| Dative | dopełniaczowi | dopełniaczom |
| Accusative | dopełniacz | dopełniacze |
| Instrumental | dopełniaczem | dopełniaczami |
| Locative | dopełniaczu | dopełniaczach |
| Vocative | dopełniaczu | dopełniacze |
