dzięcioł
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Polish [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Slavic *dętelъ, *dětelъ
Pronunciation [edit]
Noun [edit]
dzięcioł m
Declension [edit]
declension of dzięcioł
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | dzięcioł | dzięcioły |
| genitive | dzięcioła | dzięciołów |
| dative | dzięciołowi | dzięciołom |
| accusative | dzięcioła | dzięcioły |
| instrumental | dzięciołem | dzięciołami |
| locative | dzięciole | dzięciołach |
| vocative | dzięciole | dzięcioły |
