Italian[edit]
effingo
- first-person singular present indicative of effingere
Alternative forms[edit]
Etymology[edit]
From ē (“out of”), short form of ex, + fingō (“shape, fashion, form”).
Pronunciation[edit]
present active effingō, present infinitive effingere, perfect active effinxī, supine effictum.
- (transitive) I form, fashion.
- (transitive) I represent, portray, express, depict; imitate, copy.
- (transitive) I wipe out, wipe clean.
- (transitive) I rub gently, stroke.
Inflection[edit]
| indicative |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
effingō |
effingis |
effingit |
effingimus |
effingitis |
effingunt |
| future |
effingam |
effingēs |
effinget |
effingēmus |
effingētis |
effingent |
| imperfect |
effingēbam |
effingēbās |
effingēbat |
effingēbāmus |
effingēbātis |
effingēbant |
| perfect |
effinxī |
effinxistī |
effinxit |
effinximus |
effinxistis |
effinxērunt |
| future perfect |
effinxerō |
effinxeris |
effinxerit |
effinxerimus |
effinxeritis |
effinxerint |
| pluperfect |
effinxeram |
effinxerās |
effinxerat |
effinxerāmus |
effinxerātis |
effinxerant |
| passive |
present |
effingor |
effingeris |
effingitur |
effingimur |
effingiminī |
effinguntur |
| future |
effingar |
effingēris |
effingētur |
effingēmur |
effingēminī |
effingentur |
| imperfect |
effingēbar |
effingēbāris |
effingēbātur |
effingēbāmur |
effingēbāminī |
effingēbantur |
| perfect |
Use effictus m, efficta f, effictum n followed by the present indicative of sum. |
| future perfect |
Use effictus m, efficta f, effictum n followed by the future indicative of sum. |
| pluperfect |
Use effictus m, efficta f, effictum n followed by the imperfect indicative of sum. |
| subjunctive |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
effingam |
effingās |
effingat |
effingāmus |
effingātis |
effingant |
| imperfect |
effingerem |
effingerēs |
effingeret |
effingerēmus |
effingerētis |
effingerent |
| perfect |
effinxerim |
effinxerīs |
effinxerit |
effinxerīmus |
effinxerītis |
effinxerint |
| pluperfect |
effinxissem |
effinxissēs |
effinxisset |
effinxissēmus |
effinxissētis |
effinxissent |
| passive |
present |
effingar |
effingāris |
effingātur |
effingāmur |
effingāminī |
effingantur |
| imperfect |
effingerer |
effingerēris |
effingerētur |
effingerēmur |
effingerēminī |
effingerentur |
| perfect |
Use effictus m, efficta f, effictum n followed by the present subjunctive of sum. |
| pluperfect |
Use effictus m, efficta f, effictum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
| imperatives |
active |
passive |
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|
singular |
effinge |
effingitō |
effingitō |
effingere |
effingitor |
effingitor |
| plural |
effingite |
effingitōte |
effinguntō |
effingiminī |
— |
effinguntor |
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
| infinitives |
effingere |
effinxisse |
effictūrus esse |
effingī |
effictus esse |
effictum īrī |
| participles |
effingēns (effingentis) |
— |
effictūrus-ra, -rum |
— |
effictus-a, -um |
effingendus-nda, -ndum |
Derived terms[edit]
Related terms[edit]
Descendants[edit]