estragon
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
English[edit]
Etymology[edit]
From French estragon (“tarragon”)
Noun[edit]
estragon (plural estragons)
Translations[edit]
tarragon — see tarragon
Anagrams[edit]
French[edit]
Noun[edit]
estragon m (plural estragons)
Anagrams[edit]
Icelandic[edit]
Pronunciation[edit]
- IPA: /ˈɛstra.kɔːn/
Noun[edit]
estragon n (genitive singular estragons, uncountable)
Declension[edit]
declension of estragon
| n-s | singular | |
|---|---|---|
| indefinite | definite | |
| nominative | estragon | estragonið |
| accusative | estragon | estragonið |
| dative | estragoni | estragoninu |
| genitive | estragons | estragonsins |
Serbo-Croatian[edit]
Noun[edit]
estràgōn m (Cyrillic spelling естра̀го̄н)
Declension[edit]
declension of estragon
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | estràgōn | estragoni |
| genitive | estragóna | estragona |
| dative | estragonu | estragonima |
| accusative | estragon | estragone |
| vocative | estragone | estragoni |
| locative | estragonu | estragonima |
| instrumental | estragonom | estragonima |