exsupero

Latin

Verb

present active exsuperō, present infinitive exsuperāre, perfect active exsuperāvī, supine exsuperātum.

1. I excel
2. I surpass
3. I overpower

Inflection

First Conjugation

indicative		singular			plural
		first	second	third	first	second	third
active	present	exsuperō	exsuperās	exsuperat	exsuperāmus	exsuperātis	exsuperant
	future	exsuperābō	exsuperābis	exsuperābit	exsuperābimus	exsuperābitis	exsuperābunt
	imperfect	exsuperābam	exsuperābās	exsuperābat	exsuperābāmus	exsuperābātis	exsuperābant
	perfect	exsuperāvī	exsuperāvistī	exsuperāvit	exsuperāvimus	exsuperāvistis	exsuperāvērunt
	future perfect	exsuperāverō	exsuperāveris	exsuperāverit	exsuperāverimus	exsuperāveritis	exsuperāverint
	pluperfect	exsuperāveram	exsuperāverās	exsuperāverat	exsuperāverāmus	exsuperāverātis	exsuperāverant
passive	present	exsuperor	exsuperāris	exsuperātur	exsuperāmur	exsuperāminī	exsuperantur
	future	exsuperābor	exsuperāberis	exsuperābitur	exsuperābimur	exsuperābiminī	exsuperābuntur
	imperfect	exsuperābar	exsuperābāris	exsuperābātur	exsuperābāmur	exsuperābāminī	exsuperābantur
	perfect	Use exsuperātus m, exsuperāta f, exsuperātum n followed by the present indicative of sum.
	future perfect	Use exsuperātus m, exsuperāta f, exsuperātum n followed by the future indicative of sum.
	pluperfect	Use exsuperātus m, exsuperāta f, exsuperātum n followed by the imperfect indicative of sum.
subjunctive		singular			plural
		first	second	third	first	second	third
active	present	exsuperem	exsuperēs	exsuperet	exsuperēmus	exsuperētis	exsuperent
	imperfect	exsuperārem	exsuperārēs	exsuperāret	exsuperārēmus	exsuperārētis	exsuperārent
	perfect	exsuperāverim	exsuperāverīs	exsuperāverit	exsuperāverīmus	exsuperāverītis	exsuperāverint
	pluperfect	exsuperāvissem	exsuperāvissēs	exsuperāvisset	exsuperāvissēmus	exsuperāvissētis	exsuperāvissent
passive	present	exsuperer	exsuperēris	exsuperētur	exsuperēmur	exsuperēminī	exsuperentur
	imperfect	exsuperārer	exsuperārēris	exsuperārētur	exsuperārēmur	exsuperārēminī	exsuperārentur
	perfect	Use exsuperātus m, exsuperāta f, exsuperātum n followed by the present subjunctive of sum.
	pluperfect	Use exsuperātus m, exsuperāta f, exsuperātum n followed by the imperfect subjunctive of sum.
imperatives		active			passive
		present (you)	future (you)	future (he/she)	present (you)	future (you)	future (he/she)
	singular	exsuperā	exsuperātō	exsuperātō	exsuperāre	exsuperātor	exsuperātor
	plural	exsuperāte	exsuperātōte	exsuperantō	exsuperāminī	—	exsuperantor
		present	perfect	future	present	perfect	future
infinitives		exsuperāre	exsuperāvisse	exsuperātūrus esse	exsuperārī	exsuperātus esse	exsuperātum īrī
participles		exsuperāns (exsuperantis)	—	exsuperātūrus-ra, -rum	—	exsuperātus-a, -um	exsuperandus-nda, -ndum