feykja
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Icelandic [edit]
Etymology [edit]
From Old Norse feykja; causative of fjúka.
Pronunciation [edit]
Verb [edit]
feykja weak verb (third person singular past indicative feykti, supine feykt)
- (transitive) to blow, drive (away)
Conjugation [edit]
feykja — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að feykja | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
feykt | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
feykjandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég feyki | við feykjum | present (nútíð) |
ég feyki | við feykjum |
| þú feykir | þið feykið | þú feykir | þið feykið | ||
| hann, hún, það feykir | þeir, þær, þau feykja | hann, hún, það feyki | þeir, þær, þau feyki | ||
| past (þátíð) |
ég feykti | við feyktum | past (þátíð) |
ég feykti | við feyktum |
| þú feyktir | þið feyktuð | þú feyktir | þið feyktuð | ||
| hann, hún, það feykti | þeir, þær, þau feyktu | hann, hún, það feykti | þeir, þær, þau feyktu | ||
| imperative (boðháttur) |
feyk (þú) | feykið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| feyktu | feykiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að feykjast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
feykst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
feykjandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses |
||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég feykist | við feykjumst | present (nútíð) |
ég feykist | við feykjumst |
| þú feykist | þið feykist | þú feykist | þið feykist | ||
| hann, hún, það feykist | þeir, þær, þau feykjast | hann, hún, það feykist | þeir, þær, þau feykist | ||
| past (þátíð) |
ég feyktist | við feyktumst | past (þátíð) |
ég feyktist | við feyktumst |
| þú feyktist | þið feyktust | þú feyktist | þið feyktust | ||
| hann, hún, það feyktist | þeir, þær, þau feyktust | hann, hún, það feyktist | þeir, þær, þau feyktust | ||
| imperative (boðháttur) |
feykst (þú) | feykist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| feykstu | feykisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
feyktur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
feyktur | feykt | feykt | feyktir | feyktar | feykt | |
| accusative (þolfall) |
feyktan | feykta | feykt | feykta | feyktar | feykt | |
| dative (þágufall) |
feyktum | feyktri | feyktu | feyktum | feyktum | feyktum | |
| genitive (eignarfall) |
feykts | feyktrar | feykts | feyktra | feyktra | feyktra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
feykti | feykta | feykta | feyktu | feyktu | feyktu | |
| accusative (þolfall) |
feykta | feyktu | feykta | feyktu | feyktu | feyktu | |
| dative (þágufall) |
feykta | feyktu | feykta | feyktu | feyktu | feyktu | |
| genitive (eignarfall) |
feykta | feyktu | feykta | feyktu | feyktu | feyktu | |
Old Norse [edit]
Etymology [edit]
Causative of fjúka (“be blown about by the wind”).
Verb [edit]
feykja
