gera

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also Gera, and géra

Contents

Faroese [edit]

Pronunciation [edit]

  • IPA: [ˈt͡ʃeːɹa]

Etymology 1 [edit]

From Old Norse gera, gøra, gørva, from Proto-Germanic *garwijaną.

Verb [edit]

gera (third person singular past indicative gjørdi, third person plural past indicative gjørdu, supine gjørt)

  1. to do, to make
Conjugation [edit]
   Conjugation of gera
gera, v-31
number singular plural
person first second third all
Indicative eg tú hann / hon
tað		 vit, tit,
teir / tær / tey
tygum
Present geri gert ger gera
Past gjørdi gjørdi gjørdi gjørdu
Imperative tú tit
Present — ger ! — gerið !
Infinitive gera
Pres. part. gerandi
Past part. a7 gjørdur
Supine gjørt

Etymology 2 [edit]

From Danish gære, from German gären.

Verb [edit]

gera (third person singular past indicative geraði, supine gerað)

  1. to ferment, to brew
Conjugation [edit]
   Conjugation of gera
gera, v-30
number singular plural
person first second third all
Indicative eg tú hann / hon
tað		 vit, tit,
teir / tær / tey
tygum
Present geri gerar gerar gera
Past geraði geraði geraði geraðu
Imperative tú tit
Present — gera ! — gerið !
Infinitive gera
Pres. part. gerandi
Past part. a6 geraður
Supine gerað

Icelandic [edit]

Etymology [edit]

From Old Norse gera, gøra, gørva, from Proto-Germanic *garwijaną.

Alternative forms [edit]

Pronunciation [edit]

Verb [edit]

gera weak verb (third person singular past indicative gerði, supine gert)

  1. (transitive, governs the accusative) to do syn.
    Hvað ertu að gera?
    What are you doing?
    Letingjar gera aldrei neitt.
    Loafers never do anything.
  2. (transitive, governs the accusative) to make deriv. syn.
  3. to arbitrate, to determine deriv. syn.
  4. (impersonal) used with nouns denoting a weather condition to indicate that that type of weather is going on
    Það gerði rigningu.
    It rained.

Conjugation [edit]

gera — active voice (germynd)
infinitive
(nafnháttur)		 að gera
supine
(sagnbót)		 gert
present participle
(lýsingarháttur nútíðar)		 gerandi
indicative
(framsöguháttur)		 subjunctive
(viðtengingarháttur)
present
(nútíð)		 ég geri við gerum present
(nútíð)		 ég geri við gerum
þú gerir þið gerið þú gerir þið gerið
hann, hún, það gerir þeir, þær, þau gera hann, hún, það geri þeir, þær, þau geri
past
(þátíð)		 ég gerði við gerðum past
(þátíð)		 ég gerði við gerðum
þú gerðir þið gerðuð þú gerðir þið gerðuð
hann, hún, það gerði þeir, þær, þau gerðu hann, hún, það gerði þeir, þær, þau gerðu
imperative
(boðháttur)		 ger (þú) gerið (þið)
Forms with appended personal pronoun
gerðu geriði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
gerast — mediopassive voice (miðmynd)
infinitive
(nafnháttur)		 að gerast
supine
(sagnbót)		 gerst
present participle
(lýsingarháttur nútíðar)		 gerandist **
** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
indicative
(framsöguháttur)		 subjunctive
(viðtengingarháttur)
present
(nútíð)		 ég gerist við gerumst present
(nútíð)		 ég gerist við gerumst
þú gerist þið gerist þú gerist þið gerist
hann, hún, það gerist þeir, þær, þau gerast hann, hún, það gerist þeir, þær, þau gerist
past
(þátíð)		 ég gerðist við gerðumst past
(þátíð)		 ég gerðist við gerðumst
þú gerðist þið gerðust þú gerðist þið gerðust
hann, hún, það gerðist þeir, þær, þau gerðust hann, hún, það gerðist þeir, þær, þau gerðust
imperative
(boðháttur)		 gerst (þú) gerist (þið)
Forms with appended personal pronoun
gerstu geristi *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
gerður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)		 singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)		 masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)		 gerður gerð gert gerðir gerðar gerð
accusative
(þolfall)		 gerðan gerða gert gerða gerðar gerð
dative
(þágufall)		 gerðum gerðri gerðu gerðum gerðum gerðum
genitive
(eignarfall)		 gerðs gerðrar gerðs gerðra gerðra gerðra
weak declension
(veik beyging)		 singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)		 masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)		 gerði gerða gerða gerðu gerðu gerðu
accusative
(þolfall)		 gerða gerðu gerða gerðu gerðu gerðu
dative
(þágufall)		 gerða gerðu gerða gerðu gerðu gerðu
genitive
(eignarfall)		 gerða gerðu gerða gerðu gerðu gerðu

Derived terms [edit]

(make): def. syn. to make
(arbitrate): def. syn. to arbitrate
uncategorized

Old Norse [edit]

Alternative forms [edit]

Etymology [edit]

From Proto-Germanic *garwijaną.

Verb [edit]

gera

  1. to do, make

Descendants [edit]

See Proto-Germanic *garwijaną.

References [edit]

Portuguese [edit]

Verb [edit]

gera

  1. third-person singular present indicative of gerar
  2. second-person singular imperative of gerar

Tagalog [edit]

Alternative forms [edit]

Etymology [edit]

Compare Spanish guerra

Noun [edit]

gera

  1. war

See also [edit]

Venetian [edit]

Verb [edit]

gera

  1. third-person singular imperfect indicative of èser
  2. third-person plural imperfect indicative of èser
Retrieved from "http://en.wiktionary.org/w/index.php?title=gera&oldid=20157394"