glaber
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *gʰladʰros.[1] Cognate to Proto-Germanic *gladaz and Old Church Slavonic гладъкъ (gladъkъ).
Adjective [edit]
glaber m (feminine glabra, neuter glabrum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M. | F. | N. | MM. | FF. | NN. | |
| nominative | glaber | glabra | glabrum | glabrī | glabrae | glabra | |
| genitive | glabrī | glabrae | glabrī | glabrōrum | glabrārum | glabrōrum | |
| dative | glabrō | glabrae | glabrō | glabrīs | glabrīs | glabrīs | |
| accusative | glabrum | glabram | glabrum | glabrōs | glabrās | glabra | |
| ablative | glabrō | glabrā | glabrō | glabrīs | glabrīs | glabrīs | |
| vocative | glaber | glabra | glabrum | glabrī | glabrae | glabra | |
Descendants [edit]
References [edit]
- ^ “glatt” in: Friedrich Kluge, “Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache” , 22. Auflage, 1989, bearbeitet von Elmar Seebold, ISBN 3-11-006800-1