haka

English

Wikipedia

Etymology

From Maori haka.

Pronunciation

• Rhymes: -ækə

Noun

haka (plural haka)

1. A traditional dance of New Zealand's Maori people.
   • 2011 October 23, Tom Fordyce, “2011 Rugby World Cup final: New Zealand 8-7 France”, BBC Sport:

     An already febrile atmosphere within the ground before the start had been stoked still further when France's players formed an arrow formation to face down the haka, and then advanced slowly over halfway as the capacity crowd roared.

Anagrams

• Akha

---

Finnish

Etymology

From a Germanic language, compare Haken.

Pronunciation

• Hyphenation: ha‧ka
• Rhymes: -ɑkɑ
• IPA: /ˈhɑkɑ/

Noun

haka

1. hook, clasp (type of fastener)
2. corral (enclosure for livestock)

Declension

Declension of haka (type kala) singular plural nominative haka haat genitive haan hakojen hakain1 partitive hakaa hakoja accusative haka haan haat inessive haassa haoissa elative haasta haoista illative hakaan hakoihin adessive haalla haoilla ablative haalta haoilta allative haalle haoille essive hakana hakoina translative haaksi haoiksi instructive – haoin abessive haatta haoitta comitative – hakoineen 1) Rare.

Adverb

haka

1. olla haka jossakin: to be good at something

Anagrams

• kaha

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈhaːka/
• Rhymes: -aːka

Etymology 1

Noun

haka f (genitive singular höku, plural hökur)

1. (anatomy) chin

Declension

declension of haka

f-w1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	haka	hakan	hökur	hökurnar
accusative	höku	hökuna	hökur	hökurnar
dative	höku	hökunni	hökum	hökunum
genitive	höku	hökunnar	haka	hakanna

Etymology 2

Verb

haka weak verb (third person singular past indicative hakaði, supine hakað)

1. to pick with a pickaxe
2. to mark with a check mark (usually with the preposition við)

Conjugation

haka — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að haka
supine (sagnbót)		hakað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		hakandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég haka	við hökum	present (nútíð)	ég haki	við hökum
	þú hakar	þið hakið		þú hakir	þið hakið
	hann, hún, það hakar	þeir, þær, þau haka		hann, hún, það haki	þeir, þær, þau haki
past (þátíð)	ég hakaði	við hökuðum	past (þátíð)	ég hakaði	við hökuðum
	þú hakaðir	þið hökuðuð		þú hakaðir	þið hökuðuð
	hann, hún, það hakaði	þeir, þær, þau hökuðu		hann, hún, það hakaði	þeir, þær, þau hökuðu
imperative (boðháttur)	haka (þú)	hakið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	hakaðu	hakiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hakast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að hakast
supine (sagnbót)		hakast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		hakandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég hakast	við hökumst	present (nútíð)	ég hakist	við hökumst
	þú hakast	þið hakist		þú hakist	þið hakist
	hann, hún, það hakast	þeir, þær, þau hakast		hann, hún, það hakist	þeir, þær, þau hakist
past (þátíð)	ég hakaðist	við hökuðumst	past (þátíð)	ég hakaðist	við hökuðumst
	þú hakaðist	þið hökuðust		þú hakaðist	þið hökuðust
	hann, hún, það hakaðist	þeir, þær, þau hökuðust		hann, hún, það hakaðist	þeir, þær, þau hökuðust
imperative (boðháttur)	hakast (þú)	hakist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	hakastu	hakisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hakaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hakaður	hökuð	hakað		hakaðir	hakaðar	hökuð
accusative (þolfall)	hakaðan	hakaða	hakað		hakaða	hakaðar	hökuð
dative (þágufall)	hökuðum	hakaðri	hökuðu		hökuðum	hökuðum	hökuðum
genitive (eignarfall)	hakaðs	hakaðrar	hakaðs		hakaðra	hakaðra	hakaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hakaði	hakaða	hakaða		hökuðu	hökuðu	hökuðu
accusative (þolfall)	hakaða	hökuðu	hakaða		hökuðu	hökuðu	hökuðu
dative (þágufall)	hakaða	hökuðu	hakaða		hökuðu	hökuðu	hökuðu
genitive (eignarfall)	hakaða	hökuðu	hakaða		hökuðu	hökuðu	hökuðu

---

Japanese

Romanization

haka

1. See はか

---

Kashubian

Noun

haka f

1. hook

---

Maori

Etymology

From Proto-Oceanic *sanga (compare Fijian caga).

Noun

haka

1. a war dance, a haka

Usage notes

Used in the form haka-a.

---

Polish

Noun

haka m

1. genitive singular of hak

---

Rapa Nui

Verb

haka

1. to do

Derived terms

• haka'ite

---

Swedish

Pronunciation

• audio

  (file)

Noun

haka c

1. chin, lower part of face

Declension

Declension of haka

	singular		plural
common	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	haka	hakan	hakor	hakorna
genitive	hakas	hakans	hakors	hakornas

See also

• haka upp
• haka fast